ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ವಿಚಾರಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡವೇ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ, ವಿದ್ವಾಂಸರು ಬಳಸುವ ಮುಖ್ಯ ಆಧಾರಗಳು, ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗದ ’ಕಾವೇರಿಯಿಂದಮಾ..’ ಪದ್ಯ ಹಾಗೂ, ಲಭ್ಯವಿರುವ ಕನ್ನಡ ಶಾಸನಗಳು. ಆದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ರವೇ ಈ ಭಾಗದ ಜನರ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಅಷ್ಟು ಸಮಂಜಸವಾಗಲಾರದು.
ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಆಳಿದ ಆಳರಸರು(ಚಾಲುಕ್ಯರು, ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟರು) ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಅಧಿಕಾರಿವರ್ಗದವರು ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಕನ್ನಡವು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಧಿಕಾರಗಳಿಂದ ಬರೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಸನಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿದ್ದುವು. ಕಾವೇರಿಯಿಂದಮಾ ಗೋದಾವರಿ ಎಂಬುವಲ್ಲಿನ, ಗೋದಾವರಿಯು, ನಮ್ಮ ಬೀದರಿನ ಗಡಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು ೫೦ ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಏಕೆಂದರೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟರು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಳಖೇಡ, ಲಾತೂರು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಇದು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತಿದೆ.
ಅಧಿಕಾರದ ಭಾಷೆ ಬೇರೆಯಿದ್ದು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಭಾಷೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವ, ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿವೆ.(ಉದಾ: ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ, ಕೊಡಗು).

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಸೊಲ್ಲಾಪುರ, ಜತ್ತ, ಅಕ್ಕಲಕೋಟೆ, ಗಡಹಿಂಗ್ಲಜ, ಆಂಧ್ರದ ಬಿಚ್ಕುಂದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬೇರೆ ಆಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿಹೋಗಿವೆ.