1. ಗುಜರಾತ್, ಮೋದಿ ರಾದ್ಧಾಂತ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬಹುಶಃ ಭಾರತದ ನo1 ರಾಜ್ಯ. ಯಾರಾದ್ರೂ ತಲೆಗೆ ಕೋವಿ ಇಟ್ಟು ಕೇಳಿದ್ರೆ ನನಗೆ ಗುಜುರಾತು ಕೇರಳ/ಬಂಗಾಳಕ್ಕಿಂತ ಇಷ್ಟ.

2. ಜಾಗತಿಕ ಆಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಹಳ ಹುಷಾರಿನಿಂದ ಆಡಬೇಕು ಅಂತ ಎಡವಟ್ಟರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಅರ್ಥ ಆಗೋಲ್ಲ?

3. ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ "value system" ವಿಶ್ವದ ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತದ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ರಾಜರನ್ನು ಹೊಗಳುವುದು ಕೇವೇಲ ರೋಮಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಕಾಣುತ್ತೆ ಹೊರತು ಭಾರತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವ ಇಲ್ಲ. ಔರಂಗಜೆಬ್ ಕೊನೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಭಾವದಿಂದ ಇದ್ದ, ಜಾಸ್ತಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಅವನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು ಅನ್ನೋದು ಅವನು ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಅಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಎಡವಟ್ಟರ ಚರಿತ್ರೆಗಿಂತ ಸೋವಿಯತ್ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ವಿಕಾರ ಭಾವದಿಂದ ಭಾರತದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಬರೆದರು ಅಂತ ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರು ಒಂದು ಕಡೆ ಹೇಳ್ತಾರೆ.

4. ಈ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಂಗಾದ್ರೂ ಸರಿ ಜಗಳ ಮಾಡಬಾರದು ಅನ್ನೋದು ಯಾಕೋ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯಿತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಈಗ ಇರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಯಾವುದೇ ಮಧ್ಯ ಕಾಲೀನ ಅರಾಬ್ ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ವಿಶ್ವದ ಅನೇಕ ನಾಗರೀಕತೆಗಳು ಈ semitic ಧರ್ಮದ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಯ್ತು ಅನ್ನೋದು ಸೂರ್ಯನಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಗ್ರೀಕರ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಶಿಲುಬೆ ಏರಿದ್ದು, ಅರಬರು ನಮ್ಮ ಸೋದರರಂತೆ ಇದ್ದ ಪರ್ಷಿಯನ್ನರನ್ನ ಹುರಿದು ಮುಕ್ಕಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ. ಎಡವಟ್ಟರು utopian ಐಡಿಯಾಗಳನ್ನ ಯಾವಾಗ ಬಿಡ್ತಾರೋ ?. ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ "ಮಾತ್ರ" ಔರಂಗಜೇಬನೀಗೋ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು. (ಹಾಗೆ ಹೇಳೋದರಿಂದ ಏನು ಮಾಡಿದ್ರೂ ನೆಡೆಯುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ ಬರೋ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ). ಇನ್ನೂ ಕಬೀರ, ಭಾರತದ ವರ್ನರಂಜಿತ ಮುಸ್ಲಿಮ ಅಧ್ಯಾಯ ಈ ನೆಲದ ಗುಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೆ. ಈ ನೆಲ ಎಷ್ಟು inclusive ದೇಶ ಅಂದ್ರೆ ಯಹೂದಿಗಳು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕ್ಕಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.

ಕೊನೆಯ ಪರ್ಷಿಯನ್ನ್ ರಾಜ ಯಾಜ್‌ಗೆರ್ಡ್ 3 ಏನು ಹೇಳ್ತಾನೇ ನೋಡಿ,
http://www.kavehroom.com/Yazdgerd_en.html

ಸಂದೀಪ್ ಐತಾಳ