ಮಹೇಶರೇ,

ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ಕೇಳಿದಿರಿ; ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ:

ಅಹಮ್ ವೈಶ್ವಾನರೋ... ಚತುರ್ವಿಧಮ್|| ಶ್ಲೋಕದ ಮೂರು ಪಾದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ, ಕೊನೆಯ ಪಾದದ ವಿವರಣೆ ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ!
ಪಚಾಮ್ಯನ್ನಂ ಚತುರ್ವಿಧಮ್ - ಎಂದರೆ "ಅನ್ನವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ತೆರನಾಗಿ ಅರಗಿಸುವೆ" ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ! ಬದಲಿಗೆ "ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರಗಿಸುವೆ" ಎಂದರ್ಥ. --> ’ಪಚಾಮಿ ಚತುರ್ವಿಧಂ ಅನ್ನಂ’ ಎಂದು ಮರುಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಇಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೆಂದರೆ ಈಗ ನಾವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿರುವ ’ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅಕ್ಕಿ’ ಅಲ್ಲ! ಬದಲಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ’ಆಹಾರ’ ಎಂದರ್ಥ. ಅಕ್ಕಿಯ ಅನ್ನವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ತಿನ್ನುವುದು ಮಾನವರು ಮಾತ್ರ; ಆದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ "...ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ದೇಹಮಾಶ್ರಿತಃ" ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ ಈ ’ಅನ್ನ’ ಎಲ್ಲ ’ಪ್ರಾಣಿ’(ಪ್ರಾಣವಿರುವ ಜೀವಿ)ಗಳು ತಿನ್ನಬಲ್ಲ ಆಹಾರ ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಹಾರವನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು - ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ’ಚತುರ್ವಿಧಂ ಅನ್ನಂ’ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು.

ಆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳೇ - ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಲೇಹ್ಯ ಮತ್ತು ಚೋಷ್ಯ.

ಭಕ್ಷ್ಯ = ಅಗಿದು, ಕಡಿದು ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು [ಭಕ್ಷ್ -> ಕಚ್ಚು, ಕಡಿ, ಅಗಿ, ಜಗಿ ಎಂದರ್ಥ] ಉದಾ: ಹಣ್ಣು, ಅಕ್ಕಿಯ ಅನ್ನ

ಭೋಜ್ಯ = ಅಗಿಯದೆಯೇ, ನವಣಿಸಿ ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು [ಭುಜ್/ಭುಂಜ್ -> ತಿನ್ನು, ನವಣಿಸು, ನುಂಗು] ಉದಾ: ಗಂಜಿ, ಹಿಟ್ಟು

ಲೇಹ್ಯ = ನೆಕ್ಕಿ ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು [ಲಿಹ್ -> ನೆಕ್ಕು, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಸವರು] ಉದಾ: ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯ ರಸ, ಬೆಲ್ಲದ ಪಾಕ

ಚೋಷ್ಯ = ಹೀರಿ ತಿನ್ನಲು/ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು [ಚುಷ್ -> ಹೀರು, ಕುಡಿ] ಉದಾ: ನೀರು, ಮಾವಿನ ರಸ

ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ’ಅನ್ನ’ಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಜಠರಾಗ್ನಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಾರ.

ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ

ಕನ್ನಡಪುಟ.ಬ್ಲಾಗ್‍ಸ್ಪಾಟ್.ಕಾಂ.