ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹರ ಅಂಕಣಗಳು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಲು ಕಾರಣ ಅದೇ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬರಹಕ್ಕೆ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಟವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವಾದವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಕಲೆಹಾಕಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದದ್ದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಬಹುದಾದದ್ದು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನಾದರೂ ಇಡೀ ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗದು. ಬರೆದದ್ದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ವಾದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕನಾಗಿ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಣ್ಮೆ ಪ್ರತಾಪ್‍ರಲ್ಲಿದೆ.
ಆದರೆ ಇಡೀ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕುರಿತು ಪ್ರತಾಪ್ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಟೀಕೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ರೀತಿ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಗೆರೆ ಹೇಳಿದ್ದು: ಭೈರಪ್ಪ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ಅಲ್ಲ, ಅವರೊಬ್ಬ ಡಿಬೇಟರ್, ಕಾವ್ಯವೆಂಬುದು ಅವರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು ಸಾಹಿತಿ ಅನಂತಮೂರ್ತಿ. ಅವರ ಟೀಕೆಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಲು ಕಾವ್ಯದ ಆಳಾಗಲಬಲ್ಲ, ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವಲಯದವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡೆಯಬೇಕೆ ಹೊರತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದುಗರದ್ದಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ ಓದುಗರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಞಾನಿಯ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಬ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿಕ್ಕೆ ವಿಜ್ಞಾನದ ಆಳ ಅಗಲ ಬಲ್ಲವನಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಧ್ವನಿ ಬೆಳಗೆರೆಯ ಟೀಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು.
ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಂಕಣಕಾರನಾಗಿ, ಉಪ ಸಂಪಾದಕನಾಗಿ ತನ್ನ ಪತ್ರಿಕೆಯ ನಿಲುವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುಗಳು ಪ್ರತಾಪ್‍ರಿಗಿದೆ...
ಅನಂತಮೂರ್ತಿ - ಭೈರಪ್ಪ ವಿವಾವದದ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದಿದೆ...

ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ಲ. ನಾವೇನಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಾಬಹುದು.