"ಕಮಲೇ ಕಮಲೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಶ್ರೂಯತೇ ನತು ದೃಶ್ಯತೇ
ಬಾಲೇ ತವ ಮುಖಾಂಭೋಜೇ ಕಥಮಿಂದೀ ವರದ್ವಯಂ"

ಇದು ರೂಪಕ ಅಲ್ವಾ!! ಇಲ್ಲಿ 'ಇವ', 'ತಥಾ' ಇಲ್ಲ! ( ತಿಳಿದವರು ತುಸು ಹೇಳಿ )( simile ಅಲ್ಲ metaphor )

ಕಾಳಿದಾಸ ಇನ್ನೊಂದು ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಉಪಮೇ ಬೊಂಬಾಟ್... ( ನಂಗೆ ಇಡೀ ಶ್ಲೋಕ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ ! )
ಇದು 'ಛಂದಾಸಾಮ್ ಕವಿತಾ'( ವೇದಪಂಡಿತರ ಕವನ ) ಎಂಬ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದು.

'ಅಕ್ಷರಲಕ್ಷ'ದ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಂದು ವೇದ ಪಂಡಿತರ ಗುಂಪು ಹೀಗೆ ಅರೆ ಶ್ಲೋಕ ಬರೆದು ಮುಂದು ಬರೆಯಲಾಗದೆ ಹಣಗಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಸಾಲು... "ಭೋಜನಂ ದೇಹಿ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಘೃತ-ಸೂಪ-ಸಮನ್ವಿತಂ" ( ಊಟ ಕೊಡೋ, ಅರಸನೇ, ತುಪ್ಪ, ತೊವ್ವೆ ಹಾಕಿ ) ಇಷ್ಟು ಬರೆದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಕಾಳಿದಾಸ, ಅದನ್ನು ಹೀಗೆ ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.
"ಶರಚ್ಚಂದ್ರಮಿವ ಧವಳಂ ದಧಿ....(ಯುಕ್ತಂ?)" ( ಶರತ್ ಋತುವಿನ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಮೊಸರನ್ನೂ ಕೊಡು ).

ಇಲ್ಲಿ 'ಶರಚ್ಚಂದ್ರಮಿವ ಧವಳಂ' ಇದು ಕವಿತ್ವ ಎಂದು ಭೋಜನು ಬರೀ ಎರಡನೇ ಸಾಲಿಗೆ ಬಿರುದು(ಬಹುಮಾನ) ಕೊಡುವನು.!