ನಿಮ್ಮ ಚರ್ಚೆಯ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಚಿತ್ರಣ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರೋ, ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರೊ ಗೊಂದಲವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಹಿಂಸೆ ಎಂದರೆ ನೀವದರಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಯಾರಿಗೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಯಾಗದೆ ಯಾವ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನೂ ನಡೆಸಲಾಗದು. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ಮೂಢ ಆಚರಣಯೆನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಯೋಚಿಸಿ.
ನಕ್ಸಲೀಯ ಹೋರಾಟ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶ, ಗುರಿಯನ್ನು ಮರೆತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇತರೆ ಸಂಘಟನೆಗಳಂತೆ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಅದಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅಹಿಂಸೆಯ ಪಾಠ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದವ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಮಾಡುವಂತಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಆಶಯ ಒಳ್ಳೆಯದೆ ಆದರೆ ಅದರ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನ್ - ಇಸ್ರೇಲ್ ವಿವಾದವಾಗಲೀ ಇನ್ನಾವುದೇ ವಿವಾದವಿರಲಿ ನೀವು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಪ್ರಾಣಹಾನಿ, ಸಂಪತ್ತಿನ ನಾಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಇದು ಕೇವಲ ಫಿಸಿಕಲ್ ಬ್ಯಾಟಲ್ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಎರೆಡು ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ನಂಬಿಕೆ, ಆಚರಣೆ, ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವಿನ ತಿಕ್ಕಾಟವಿದೆ. ಒಬ್ಬರ ನಾಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಉಳಿವು ಎನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯ ಮಾತು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ.
ನಿಮ್ಮ ಉದಾಹರಣೆ ಎಷ್ಟು ಅಸಮಂಜಸ ಎನ್ನಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುವೆ. ಒಂದು ಜನ ಸಮುದಾಯದ ಮಾರಣ ಹೋಮಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರ್‌ನನ್ನು ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ ಅಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ? ಅದಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವ ಯುದ್ಧವೇ ಏಕೆ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು?
ಹಿಂಸೆ ಅಹಿಂಸೆಗಳ ವಿಚಾರ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲ.
ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ದಂಡಂ ದಶಗುಣಂ ತತ್ವ ಸಮಂಜಸವಾಗುತ್ತೆ.
_______________________
ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ಲ. ನಾವೇನಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.
http://uniquesupri.wordpress.com