ಭಾಷೆಯ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯೆ ಅದರ ಅಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆಯೆ ವಿನಹ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಭೇಧವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೃತಿಯೂ ಅದರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅದರದೇ ಆದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ವೈಚಾರಿಕ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯುವಾಗ ಗ್ರಾಂಥಿಕ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಸಾಧುವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಹಾಸ್ಯ, ಪ್ರಚಲಿತ ಹಾಗೂ ಸಂವಾದಿಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುಭಾಷೆ ಓದುಗನನ್ನು ಕಥೆ/ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಲ್ಲೀನನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಗ್ರಾಂಥಿಕ ಭಾಷೆಯ ಉಪಯೋಗ ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ, ಕೃತಿಯ ಸಭೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬರೆಯುವುದು ಉಚಿತ.

ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ, ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ