ವ್ಯಂಗಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಕೆಲವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯ ಚಿತ್ರಕಾರ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರವೂ ನಗುವಿನ ಹೊನಲನ್ನು ಹರಿಸಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುವ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಅನ್ನೋಣವೇ ? ವ್ಯಂಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯಘಟನೆಗಳಿಗೂ ಉಪ್ಪುಕಾರ ಹಚ್ಚಿ ತನ್ನ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ರೇಖೆಗಳ ಅಂಕು ಡೊಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಹೇಳುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾನು ಕುಳ್ಳ. ಹೊಟ್ಟೆದಪ್ಪ. ದೊಡ್ಡಮೂಗು, ತಲೆಬೋಳು. ಕಡ್ಡಿಕಾಲಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಈ ಮಾಹಿತಿಗಳು, ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗ್ರಾಸವನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಣಕವಾಡದೆ, ಏನನ್ನೋ ಹೇಳಿ, ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗೆ ನಾವೇ ಮುಗುಳುನಗುವಂತೆ, ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲವೇ. ನಮ್ಮ ಹರಿಯವರನ್ನು ಕೇಳಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಂಜಸವಾದ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕೀತು !
ಏ

ಕನ್ನಡ ನನ್ನ ತಾಯ್ನುಡಿ; ನನ್ನುಸಿರು.