ಅಲ್ಲ ಮೇಡಮ್, ನೀವು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗದಿರಿ. ಮೇಲಿನ ಹೇಳಿಕೆ ಪ್ಯಾರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿನಂತೆಯೆ- ಕೆಲಸ/ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸೌಲಭ್ಯವಷ್ಟೇಅಲ್ಲ.. ಅವರಿಗೆ ಮನೆಯವರು ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ;ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಕೇಳಿ ಪಡೆಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ-ಗಂಡಾಗಲಿ, ಹೆಣ್ಣಾಗಲಿ. ಅವರು ಮುಂದೆ ಹಿರಿಯರ ಬದ್ಧಿವಾದವಿರಲಿ ಯಾವುದೇ ವಾದವೂ “ಹಿಂಸೆ” ಎನ್ನುವಂತಾಗಿದೆಯಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ,ಕುಟುಂಬ- ಸಮಾಜಗಳ ಬೆಂಬಲ ಸ್ವೀಕಾರವೂ ಅಷ್ಟೇ..ಅದು ಐಡಿಯಲ್ ambition ಆಗಿಯೆ ಉಳಿದಿದೆ ಎನ್ನವುದಂತೂ ಖಂಡಿತ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ವಿಧವೆಯಾದ ಯುವತಿಗೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕೇಶಮುಂಡನ ಮಾಡೊದೆಲ್ಲಿದೆ? ಈಗ ಹಣೆಗ ಕುಂಕುಮ, ಮುಡಿಗೆಹೂ ಮುಡಿದುಕೊಂಡು(ಮಾಂಗಲ್ಯ ಸರ,ಕಾಲುಂಗರ ಎರಡುಬಿಟ್ಟು) ಎಲ್ಲ ಮುತ್ತೈದೆ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಆಕೆಗೆ ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲ; ಒಳ್ಳಯೆ ಒಡವೆ ರಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ಆಕೆ ಮಂಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು-ಸಮಾಜ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿಲ್ಲವೇ.. ಮಕ್ಕಳೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನು “ಬಂಜೆ”ಎಂದು ದೂರವಿಡಲಾರೆವೀಗ. ಇಂತಹದೆಲ್ಲ ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ ಸಹ ಸುಧಾರಿಣೆಯಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನ ನಾವು ಕಾಣತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಕೆಲಸದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ. ಇವತ್ತು ಕೆಳ-ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ, ಸಾರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಗಿಜಿಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಯವತಿ-ಪೊಲೀಸ್, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡುವುದನ್ನ ಸೋಜಿಗದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ;ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುವವರಿದ್ದೇವೆ;ಛೇಡಿಸುವ ಫಟಿಂಗರೂ ಎಲ್ಲಕಾಲಕ್ಕೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳಾ ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಗಳನ್ನ ವಕ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡೋ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಲ್ಲೂ ಅಂಥವರಿದ್ದಾರೆ ಬಿಡಿ. ಆದರೆ, ಆ ಹೆಣ್ಣು ಅದೆಷ್ಟು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಧೈರ್ಯ ಉತ್ಸಾಹಗಳಿಂದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಚಿಂತಿಸುವವರೂ ಇದಾರೆ; ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ತೋರೊ ದಕ್ಷತೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಕಂಡು ಮೆಚ್ಚಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವವರೂ ಇದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಛೇಡಿಸವವರೂ ಕೂಡ ಕಾಲಸರಿದಂತೆ ಅವರೂ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸಿಗುವ ಬೆಂಬಲ ಕಂಡೇ ಅವರೂ ಸರಿಹೋಗುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ಜಿಂದಾಲ್ ಮತ್ತು ಟಾಟಾ ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಗ್ರಾಮಗಳಿಂದ ಬಂದ ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿ ಜೆಸಿಬಿಯಂತಹ ಭಾರಿಯಂತ್ರ- ವಾಹನ ಚಾಲನೆ ತರಬೇತಿ ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಕೊಡ್ತಾ ಇದಾರೆ. ಹೆಣ್ಣು ಅದನ್ನ ಅಷ್ಟೇ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ;ಇದೆಲ್ಲ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದೋತಕವೇ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲ; ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯವಲ್ಲವೇ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನ,ಅನಕ್ಷರತೆ ಅನ್ನೋದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಗಾಗುತ್ತೇ ಹೇಳಿ ಮೇಡಂ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಂಥವರಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದಲೆ ಅವರು ಶೋಷಣೆಗೊಳಗಾಗುವುದಿದೆಯಲ್ಲ; ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಗಂಡಸೂ ಶೋಷಣೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ವಿದ್ಯಾವಂತರು ಮಾಡೊ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶವೆಲ್ಲಿದೆ?... ಇನ್ನುಅಂತಹ ಅಜ್ಞಾನ-ಅಂಧವಿಶ್ವಾಸದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ವಿಧವೆಯರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಮಾತಾಡಿ ಸೈ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಿದೆಯಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಡೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ವಿದ್ಯಾವಂತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆದಂತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಅಂಥ ಅಜ್ಞಾನ ಅನಕ್ಷರತೆ ಇದ್ದೇ ಇರುವುದನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದೂ ಇಂದಿಗೂ ಕಠೋರ ವಾಸ್ತವವೆ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲ.. ಅನಕ್ಷರತೆ ಕಾರಣ ಸುಳ್ಳು ಎಂತೀರಲ್ಲ. ಅದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಶೋಷಣೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುವವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮತಗಳು ಸಿಕ್ಕುವುದೂ ಕೂಡ. ಬಿಹಾರದಂತಹ ರಾಜ್ಯದ ಕುಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವುದೂ ಅದೇ. ನಾನು ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡ ಲೇಖಕನಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪರ ಕಾಳಜಿಯ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಬರೆದವನು. “ನಿಮ್ಮಕಥಾನಾಯಕಿ(ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹೆಣ್ಣು ) ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿನಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಕಥೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನೆಲ್ಲ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದೆ” ಎಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದಾಗ ತುಂಬ ಆತ್ಮಸಂತೋಪಟ್ಟವನು. ಸ್ತ್ರೀವಿರೋಧಿಯಂತೂ ಖಂಡಿತ ನಾನಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೆ, ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಎಂಬುದು ಇದ್ದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಅದು ಯಾವ ಯಾವ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ-ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆಯಲ್ಲದೇ, ಅದೇ ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಏಕೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಯಾವ ಪರಿಸರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವೂದೂ ಅಷ್ಟೇ ಜಟಿಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ- ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಲ ಮೇಲು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಗಳ ವಿಷಯ ಅಂತೀರಿ-ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೇ..? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೀರಿ? ಕೆಲವೇಳೆ ಸಿಗುವುದುಕಷ್ಟವಿದೆ ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತೇ... ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ದುಡಿಯಲು ಹೋಗುವ ಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣು ಮನೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬರುವಳೇನು? ಹೊರಗೆ ದುಡಿಯುವ-ಓಡಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬೇಡವೆಂದರೂ ಅವಳ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳೂ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ; ಬಾಯ್ಸ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜೊತೆಯಾಗ್ತಾರೆ ಎಂಬುವ ಗುಮಾನಿಯೆ ಮನೆಯವರಿಗೆ. ಆನಂತರ, ಅವಳು ಹೆತ್ತವರೊಂದಿಗೆ ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ “ಬೋಲ್ಡ್” ಆಗುತ್ತಾಳೆಯೋ ಅಥವಾ ಹಿರಿಯರೇ ಬಾಯ್ ಬಾಯ್ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೋ. ತಮ್ಮ ಗಂಡು/ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನೇ ಹೆತ್ತವರು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಟಿ.ವಿ.ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ “ಮಾಡ್”ಆಗುತ್ತಿರುವ(ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದುರುಪಯೋಗ ವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ,ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಕ್ಕೆಬಲಿಯಾಗಿರುವ) ಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ.. ಇದು ಅಮೆರಿಕಾ ಆಗುತ್ತದೆ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದಾರೆಯೆ; (ಅಮೆರಿಕಾದವರೇ ವಾಸಿ;ಸ್ವಚ್ಛಂದತೆಯಿಂದ ಅವರು ಅದಾಗಲೆ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ;ಅದು ಬೇಡವಾಗಿದೆ ಅವರಿಗೆ ಸರಳತೆ-ಸಂಯಮಕ್ಕೆ ಮನಸೋತಿದ್ದಾರೆ). ನೋಡಿ, ಓದುವ ಹುಡುಗಿ ಇಲ್ಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರ್ತಿನಿ ಅಂದ್ರೂ ಅವಳು ಬರೋದು ಲೇಟಾಯ್ತೂಂದ್ರೆ ಹೆದರಿಕೆಯೆ ಮನೆಯವರಿಗೆ. . ಈ ಮಾತಿಗೆ ಕೆಲವೇ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸೆಪ್ಷನ್ ಇರಬಹುದಲ್ಲ , ಅವರನ್ನು ಹೆತ್ತವರೇ ಪುಣ್ಯವಂತರು – ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಯಾರನ್ನ ಹೊಣೆ ಮಾಡಬೇಕು ನೀವೆ ಹೇಳಿ?.

“ಹೋಮೊಜನೈಸ್ಡ್” ಎಂದಿದ್ದೀರಿ.. ಮನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಕುಟುಂಬಗಳಿಲ್ಲದ ಸಮಾಜ ಉಂಟೇನು? ಸಮಾಜದಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕುಟುಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರದೇ ಇರುವುದೇನು?.ಹಾಗೆಯೆ ಸಮಾಜವೂ ಕೂಡ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಬೇಕೆನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ನೈಟಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತಾಳೆ, ಹಾಗೆ ತನ್ನ ಉಬ್ಬುತಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಪಾಯಿಂಟ್ ಮಾಡಿ ಬಿರಿಯುವ ನೈಟಿ, ಜೀನ್ಸ್ ಸ್ಸೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ಧರಿಸುವ ಸುಂದರಳಾದ ಹುಡುಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಪರವಾಯಿಲ್ಲ; ಅದೇ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದಾಗ “ಸೋಷಿಯಲೈಸ್ಡ್” ಆಗುತ್ತಾಳೆ; ಆದರೆ, ಅದೆಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ “ಸೇಫ್” ಆಗಿರುತ್ತಾಳೆಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವೇ. ಎಲ್ಲೋ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗರ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಕೆಣಕುವವರೂ ಇಂಥವರೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಬೀದಿಗಿಳಿದಾಗ ಬೀದಿಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನೊ(ರೊ)ಡನೆ ರಾಜಾರೋಷಾಗಿ ಸಲಿಗೆಯಿಂದ ನಗುನಗುತ್ತ ಮಾತಿಗೆ ತೊಡಗುವಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಿಂದಿತ್ತೇ..? ಅದಕ್ಕೆ ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಅಂತರ್ವಿರೋಧ ಕಂಡುಬರುವುದು ಅದನ್ನು ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ತ ಕುಟುಂಬವರ್ಗ ಕಂಡಾಗಲೇ. ಹಾಗಂತ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೆಷ್ಟೋ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡಿವೆ;ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೆ, ಬದಲಾದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪೆಂದೂ ಕೂಡ ಸರಾಸಗಟಾಗಿ ಇಂದಿನ ಇಲ್ಲ ಕುಟುಂಬಗಳೂ ಹೇಳಲಾರವು. ಅಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಇಂದು ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆಯಲ್ಲವೇ...!

ಆದರೆ, ಫ್ಯಾಷನ್, ಸೋಷಿಯಲ್- ಸೋಫೆಸ್ಟಿಕೇಟೆಡ್- ಲೈಫ್ ಸ್ಟೈಲ್ ಇವುಗಳ “ಪರಿಕಲ್ಪನೆ” ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣು ಕಟ್ಟೆಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಾವಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೌದು.ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಸಮಾಜದ ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕಾದ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರದೂ ಆಗಿದೆ. ನೀವು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೊಣೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂಬುದೂ ನಿಚ್ಛಳವಾಗಿದೆಯಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಜನಸಮುದಾಯ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಕಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೇ ಕೆಟ್ಟ ಸೋಗಿನ ಥಳುಕು ಬಳುಕಿಗೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ ಅದ್ಹೇಗೋ ಬೇಗನೆ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಅದರಿಂದ ಲಾಭವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಬದ್ಧಿವಂತರಾದ ಯುವಜನಾಂಗ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕೊಳ್ಳಬೇಕಷ್ಟೇ. ಹಳೆತು ಹೊಸತೆಂಬುದರ ಸಮನ್ವಯ ಆಗಬೇಕು. ನಿಜ. ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಅಂದರೆ, ನೀನು ಜೀನ್ಸ್ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಹಾಕುವುದಿದ್ದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಲೂಸ್ ಆಗಿರುವುದನ್ನ ಆಯ್ಕೆಮಾಡ್ಕೋ, ಚೂಡಿದಾರವೂ ಮೈಬಿಗಿಯದಿರಲಿ, ಹೆಗಲಿನ ಮೇಲಿನ ಹೊದಿಕೆ ಉಬ್ಬಿದೆದೆಯಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ನೇಣು ಬಿಗಿದಂತೆ ಕಾಣದಿರಲಿ ಎಂದಾಗ ಆಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಸರಿ, ಸಮನ್ವಯವೇಆದಹಾಗೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೇ... ಹೇಗೆ? ಇನ್ನೂ ವಿದ್ಯೆ, ಹುದ್ದೆ, ಆಚರಣೆ ಹೀಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉದಾಹರಣೆ ಸಹಿತ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಬಹಳವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಾವಕಾಶವಾಗಲಾರದಲ್ಲ. ಅದು ಹಾಗೆಯೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮನಸ್ಸಿನ ವೈಪರಿತ್ಯಗಳೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹಳವಿವೆಯಲ್ಲ.
ಏನೆ ಆಗಲಿ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀವಾದದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಹುರುಳಿಲ್ಲವಾಗಿರೋದಂತೂ ನಿಜ; ಸ್ರ್ರೀವಾದವೋ ಪುರುಷವಾದವೋ ಅದು ಕುಟುಂಬದಿಂದಲೇ ಮೊದಲು ಆರಂಭವಾಗಬೇಕು; ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಸಮಾಜದಸೃಷ್ಟಿಯಾಗ್ಬೇಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ.., ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅನೇಕಾನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸೇರಿದರೇನೆ ಒಂದು ಸಮಾಜ ಆಗೋದಲ್ಲವೇ..” ಟಿ.ವಿ. ಮುಂದೆ.. ಬಾಯ್ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡೋ ಗಂಡಸರದ್ದೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ..” ಎಂದು ಛೇಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಾನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಹರೆಯದ ಮಗ ಟಿ.ವೀ ಮುಂದೆ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತಾಗ –ನಾನು ನನ್ನಾಕೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವ ಹಾಗೆ ಅವಾಚ್ಯವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಛೇಡಿಸಿ ಓದುವ ಕೋಣೆಗೆ ಓಡಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗೆ ಗಂಡುಮೈಮರೆತು ಕೂರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೆಣ್ಣು ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕೇ .?.ಇಲ್ಲ ಹಣದ ದಾಹದಲ್ಲಿ ಸಭ್ಯತೆ-ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡದಂತಹ ಇಂತಹ ಅಸ್ವಸ್ಥ ಸಮಾಜದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣರಾದವರು ಯಾರು ಅಂತ ಹುಡುಕ್ತಾ ಕೂರಬೇಕೇ.. ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂಥ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಹೆಣ್ಣು ಹಾಗೂ ಅವಳನ್ನು ಹೆತ್ತವರೂ ಸಹ ಹಣಕ್ಕೇ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಇತ್ತವರೇ ಆಗಿದ್ದರೇ ಮುಗಿಯಿತಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪೂಜನೀಯಳಾದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಇಂದು ಯಾವ ದುಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುವಾಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿಂಸೆ ಯಾಗುತ್ತೆ. ಹೀಗೆ ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ಅನೇಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡ ತೊಡಗಿದಾಗ ಒಂದೆಡೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ–ಸಮಾನತೆ ಎಂಬುದು ಯಾವ ದುರಾದೃಷ್ಟಕರ ಹಂತ ತಲುಪಿದೆ? ಎಂಬ ಭಯವೆ ಹಿರಿಯರಿಗೆಲ್ಲ ಅದು ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿರುವದಂತೂ ಸತ್ಯದ ಸಂಗತಿಯೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಹಿಂದು ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೆ ನಮಗೂ ಅಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಮುಗ್ಧರಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಬೇರೆಯೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಸ್ತ್ರೀವಾದದಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯೆ,ಹುದ್ದೆ, ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳಿರಲಿ, ಮದುವೆವಿಷಯವಿರಲಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗೌರವ- ಸ್ಥಾನಮಾನ ಇವುಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವಳೂ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹೊಣೆಯರಿತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಕು, ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳೂ ಖಂಡಿತ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು. ಇದರ ಮೇಲೂ ಸಮಾಜವಾದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಮುಖ್ಯವೆಂದರೆ ತಪ್ಪಾದೀತು. ನೀವೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಹೆಣ್ಣೂ ಹೇಗೆ ಈ ಸಮಾಜದ ಅಂಗವೋ ಹಾಗೆಯೆ ಗಂಡೂ ಸಹ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊಣೆಯರಿತು ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಗಂಡಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನಾನಂದದ ಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿ ಗೌರವಾನ್ವಿತಳಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಇಂದಿನ ಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬೇರೆಯೆ ಆಗಿವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವಿದ್ಯೆ, ಹುದ್ದೆಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಸಭ್ಯತೆಯ ಎಲ್ಲೇ ಮೀರದಿರಲು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಂತೂ ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಪ್ರಾಯದ ಗಂಡಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಆಮಿಷಗಳೂ ಹಣ- ಹೆಣ್ಣಿನ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಕಾಡಿವೆ. ಅಂತೆಯೆ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಮಾಜದ ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹೋರಾಟವೂ ಕೂಡ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಬೇಕಷ್ಟೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಯುವಕರೂ ಹಿರಿಯರೂ ಪುರುಷರೂ ಆದ ಎಲ್ಲರ ಬೆಂಬಲ ಖಂಡಿತ ಇರುತ್ತದೆ;ಇರಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.