ದಾಸರ 'ದಾಸನಾಗು ವಿಶೇಷನಾಗು' ಹಾಡನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಬಹುದು
ಅದರಲ್ಲಿ
'ಏಸು' ಕಾಯಂಗಳ ಎಂಬ ಪ್ರಯೋಗವಿದೆ.

"ಕನ್ನಡದ ಪುಲ್ಲೆನಗೆ ಪರಮ ಪಾವನ ತುಳಸಿ"

ನಾವು ಕೂಡಿದ ಮಟ್ಟಿಗೂ ಶಬ್ದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವೃದ್ಧಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ ಹೊರತು ಕಡಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು . ಇದು ತಪ್ಪು , ಅದು ಅಶುದ್ಧ , ಇದು ಗ್ರಾಮ್ಯ , ಇದು ಅನ್ಯದೇಶೀಯ ಎಂದು ಮಾತುಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಕಡೆಗೆ ಉಳಿಯುವದು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸಾಕಾದೀತು? ಭಾಷಾವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉದಾರದೃಷ್ಟಿ ಅವಶ್ಯ .

---- ಇದು ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ ಅವರ ವಿಚಾರ

ಹೆಚಿನ ವಿವರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ http://sampada.net/blog/shreekant_mishrikoti/14/09/2006/2240
ನೋಡಿ

"ಕನ್ನಡದ ಪುಲ್ಲೆನಗೆ ಪರಮ ಪಾವನ ತುಳಸಿ"

ಗೆಳೆಯರೇ,

ನಾನು ಓದಿರುವ ಹಳೆಗನ್ನಡದ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ರೂಪಗಳಿವು:

ಅಷ್ಟು = ಅನಿತು (ಅಣೈತ್ತು); ಇಷ್ಟು = ಇನಿತು (ಇಣೈತ್ತು); ಎಷ್ಟು = ಎನಿತು (ಎಣೈತ್ತು)

ಕಂಸದಲ್ಲಿನ ಹಳೆಯ ತಮಿಳಿನ ಪದಗಳಿಗೆ ಇವು ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ತಮಿಳಿನ ಪದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳು 'ರಾಶಿ'ಯನ್ನಲ್ಲದೆ 'ದೂರ'ವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ:

ಅಷ್ಟು(ದೂರ) = ಅತ್ತ (ಅತ್ತಣೈ); ಇಷ್ಟು(ದೂರ) = ಇತ್ತ (ಇತ್ತಣೈ); ಎಷ್ಟು(ದೂರ) = ಎತ್ತ (ಎತ್ತಣೈ)

ಬಹುಶಃ ಏಸು, ಈಸು, ಆಸು ಗಳು ನಡುಗನ್ನಡ ಕಾಲದ ಕೊನೆಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದಿರಬೇಕು; ಮಿಶ್ರಿಕೋಟಿಗಳು ಉದ್ಧರಿಸಿದ ಪುರಂದರದಾಸರ ಪದವೂ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಗಲೂ 'ಅಷ್ಟು', 'ಇಷ್ಟು', 'ಎಷ್ಟು'ಗಳೂ ಇದ್ದುವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ದಾಸರ ಇತರ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡಿ:

೧......ಕೃಷ್ಣನ ನೆನೆದರೆ ಕಷ್ಟವೊಂದಿಷ್ಟಿಲ್ಲ...(ನರಜನ್ಮ ಬಂದಾಗ)

೨......ಎಷ್ಟು ಒಯ್ದರೂ ಬೆಲೆರೊಕ್ಕವಿದಕಿಲ್ಲ..(ಕಲ್ಲುಸಕ್ಕರೆ ಕೊಳ್ಳಿರೋ)

೩.....ಎಷ್ಟಾದರೂ ಮತಿಗೆಟ್ಟು ಇರಲಿ..(ನಾರಾಯಣ ನಿನ್ನ)

ಇನ್ನು ಒತ್ತಕ್ಷರದ ಕಟ್ಟಲೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ 'ಸವರ್ಣ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರ' ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬೆಳೆಯುವ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. 'ಪ್ರಾಕೃತ'ವು ಸಂಸ್ಕರಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ 'ಸಂಸ್ಕೃತ'ವಾಗುವ ಮುನ್ನ ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದುದು.(ಆರ್ಯ = ಅಯ್ಯ; ವಸ್ತ್ರ= ವಟ್ಟ). ಈಗಲೂ ಕೆಲ ಭಾಷೆಗಳು ಅದೇ ಹಂತದಲ್ಲಿವೆ. ಉದಾ: ಚೀನೀ,ಜಪಾನೀ,ಹಾಂಗುಲ್ ಗಳು
ಇದರಿಂದ ಅವುಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ಸಾಧಿಸಲು ಅದೆಷ್ಟು ಹೆಣಗುತ್ತಿವೆ ಗೊತ್ತೆ? (ಒಂದು ತಮಾಷೆ ನೆನಪಾಯಿತು : 'ಲ' ಕಾರವೇ ಇಲ್ಲದ ಜಪಾನೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಅಮೆರಿಕದ ಹುಡುಗಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ 'ಐ ರಬು ಯು' ಎನ್ನುತ್ತಿರುವನೆಂದು ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ! ಇವನೇಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಉಜ್ಜುವನು(ರಬ್)ಎಂದು ಆಕೆ ದುರುಗುಟ್ಟಿದ್ದಿದೆ!)

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆ ಸಂವಹನದ ತೊಂದರೆ ನೀಗಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾಷೆಯೇ ಸಂಸ್ಕೃತ! ಸರಿ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡೋಣ; ಮೊದಲೇ ನಾನು ಸಕ್ಕದ ಪಕ್ಕದವನೆಂದು ಬಿರುದಾಂಕಿತನಾದವನು! ಏಕೆ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವೆಂದು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ.

ನಿಮ್ಮವ

ಬೆನಕ

ಕನ್ನಡಪುಟ.ಬ್ಲಾಗ್‍ಸ್ಪಾಟ್.ಕಾಂ.

ಬಿಡಿ ಮಾಡಬಲ್ಲಂತವುಗಳನ್ನು ಎಣಿಕೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳುವಾಗ ಆಸು,ಈಸು,ಏಸು ಬರುತ್ತವೆ. ಮಾದರಿಗೆ: ಏಸು ಕಲ್ಲುಗಳು, ಏಸು ಹಣ್ಣುಗಳು. ಮುಂತಾದವು. ಬಿಡಿ ಮಾಡಲಾಗದವನ್ನು ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಾಗ ಏಸೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿಗೆ; ಬೋಗುಣಿಯಲ್ಲಿ ಏಸೊಟ್ಟು ಹಾಲಿದೆ?. ಬಿಂದಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಏಸೊಟ್ಟು ನೀರಿದೆ? ಹೀಗೆ ಯಾವುದನ್ನು ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಎಣಿಸಲು ಬಾರದೋ ಅವುಗಳ ಅಳತೆಯನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಏಸು+ಒಟ್ಟು=ಏಸೊಟ್ಟು ಆಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಬರೆಯುವುದು ತಪ್ಪು. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕದವು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾದ ನುಡಿ ಎಂಬ ಅನಿಸಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಅದರ ಬೇಗರಣ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು. ನಡುಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕೇಶೀರಾಜ ಬಟ್ಟರು ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ವಿಕಿಪೆಡಿಯದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ಬೆನಕರು 'ಎತ್ತ' ಮತ್ತು 'ಏಸೊಟ್ಟು ದೂರ' ಒಂದೇ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಎತ್ತ ಅಂದರೆ ಯಾವ ಕಡೆಗೆ, ಅದು ದಿಕ್ಕನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಕೇಳಬೇಕಾದಾಗ, ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. 'ಏಸೊಟ್ಟು ದೂರ' ಎಂದಾಗ ಅದು ದೂರವನ್ನು ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲು ಕೇಳಬೇಕಾದಾಗ, ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಸೊಟ್ಟು = ಆಟು ಇಲ್ಲವೇ ಆಟ್ಟು, ಎರಡಕ್ಕರದ ಪದಗಳು ಆಡಲು ಸರಳವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಆಟು ಆಗಿದೆ.

ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರಗಳು, ಕನ್ನಡ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಹುಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬೇರೇ ಕನ್ನಡ ಪದದ ಮಾದರಿ ಕೊಡಿ. ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾದರಿಯ ಸರಿ ಬಳಕೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಪದವನ್ನು ಹುಡುಕಿ. ಸಕ್ಕದದ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದ ನೀವೇ, ಏಕೆ ಬದಲಾದಿರಿ? 

ಸಮ್ಮುಕಕ್ಕರದ ಬಳಕೆ ಎರಡನೆಯ ಹಂತದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದು ಬೆನಕರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆಡುಮಾತಿನಲ್ಲೇಕೆ ಸಕ್ಕದ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ? ಮತ್ತು ಇಂಗಲೀಸು ಏಕೆ ಆಟೊಂದು ಕಲಿಯಲು ಕಟಿಣ? ಕನ್ನಡವೇಕೆ ಸುಲಿದ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸರಳ?

ಕೆಳಗೆ = down

ತಳಕ್ಕೆ = bottom

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಹೇಳೆನು. ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ತಿಳಿಸಲು ಎರಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.

೧)"ತಳದ ಊರು"

೨)"ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹಾಕು" "ತಳಕ್ಕೆ ಹಾಕು" ಇವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವಿರಿ ತಾನೆ? ತಳಕ್ಕೆ ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ, ಅಂದರೆ ಮೂಲಕ್ಕೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಮಾದರಿ:- ತಲಕಾವೇರಿ, ತಳಕಾವೇರಿ. 'ತಲ್' ದಿಂದ ಈ ಪದ 'ತಳ' ಆಗಿದೆ. 'ಮೂಲ' ಎಂಬುದರ ಬಳಕೆಗೂ ನಾನು ಬೇಡ ಎನ್ನುವದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತಳ,ಬಡ್ಡಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು 'ಮೂಲ' ಎಂದೇ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು 'ವಿರೋದ' ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಬಲವಂತಿಕೆ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ.

ಇವೆರಡನ್ನು ಮೂಲ ಅಕ್ಕರಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೇಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತೆಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಮೊದಲು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ, ಹೇಳಿ. ನೀವೂ ಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದೇ ಇರುತ್ತೀರಿ,

ಬೆಂಜನಗಳು

ಕ,ಖ,ಗ,ಘ......ಯ,ರ,ಲ,ವ,ಶ,ಷ,ಸ,ಹ,ಳ,ಕ್ಷ,ಜ್ಞ

ನೀವೂ ಹೀಗೆಯೇ ತಾನೆ ಓದಿದ್ದು. ಕ್ಷ,ಜ್ಞ ಗಳನ್ನು ನೀವು ಓದಿಲ್ಲವೋ?? ಸುಮ್ಮನೆ ವಾದ ಮಾಡಲು ಏನೋ ಒಂದನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿ, ಸರಿಯಾದ ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಬಹುದಾದ, ಇಲ್ಲವೇ ಸುನೀಲರು ಎತ್ತಿದ "ಆಸೊಟ್ಟು, ಈಸೊಟ್ಟು" ಅಂತಹ ತುಸು ಕಸರತ್ತು ಮಾಡಲು ಹಚ್ಚುವ ಇಚಾರ ಇದ್ದರೆ ಹೇಳಿ, ದಯಮಾಡಿ.

ಈ ಎಷ್ಟು, ಅಷ್ಟು, ಇಷ್ಟು ಹಾಗೂ ಉಷ್ಟುಗಳು ಕನಡದ ಎನಿತುಟು, ಎಂತುಟು, ಅನಿತುಟು, ಅಂತುಟು, ಇನಿತುಟು, ಇಂತುಟು, ಉನಿತುಟು, ಉಂತುಟುಗಳಿಂದ ಎಂತ್ಟು, ಅಂತ್ಟು, ಇಂತ್ಟು, ಉಂತ್ಟುಗಳಿಂದ ಅಂಸ್ಟು, ಇಂಸ್ಟು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದುತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿ ಟಕಾರದ ಉಚ್ಚಾರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಷಕಾರದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಸ್ಥಾನವಿರುವುದರಿಂದ ಅಷ್ಟು, ಇಷ್ತು, ಎಷ್ಟು, ಉಷ್ಟು ರೂಪಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸಿವೆ. ಈ ರೂಪಗಳು ಪೂರ್ವದ ಹೞಗನ್ನಡ, ಹೞಗನ್ನಡ ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ನಡುಗನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಹೊಸಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಸಿಗುವುದಱಿಂದ ಈ ಶಬ್ದಗಳು ಕನ್ನಡ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತ ಬಲ್ಲ ಪಂಡಿತ ಕಿತಾಪತಿಯೊಬ್ಬನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಹೇೞಲು ಚೆನ್ನಾಗನಿಸಿದಱಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಒಪ್ಪಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು ನನ್ನಭಿಮತ. ಇದಕ್ಕೆ ವಾದ ಪ್ರತಿವಾದಗಳನ್ನೊಪ್ಪಿದರೂ ನಾನು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆಸಲಾಱೆ. ನನ್ನನ್ನು kannadamaga@gmail.com ನಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ.