ಗೆಳೆಯರೆ,
ಇಂಪಾದ ಹಾಡುಗಳು ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ತಂಪನೆರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಗವನವಾಗಿ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸೋಣ ಎಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದಾಗಿ ಈ ಎಳೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಗಾಯಕರು ಇದ್ದಾರೆ. ಇದು ಒಂದು ರೀತಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವಂತಹ ವಿಷಯವೇ ಹೌದು. ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸೋಣವೇ. ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವೆಂದು ಹೇಳುವಾಗ ಕೆಲವು ವಿಷಯವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ.

೧. ಗಾಯಕರು ಕನ್ನಡ ಮಾತೃಭಾಷೆಯವರೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಲು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದು, ಕನ್ನಡನಾಡಿನಲ್ಲೇ ಒಂದಾಗಿ ಹೋಗಿರುವವರು.
೨. ಗಾಯಕರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಲು ಬರದಿದ್ದರೂ, ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳವರಾಗಿರಬೇಕು. ಅಂದರೆ, ಅ, ಹ, ಲ, ಳ, ಡ, ರ, ನ ಮತ್ತು ಣ ಇವುಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಚ್ಛಾರವಿರಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಚಪ್ಪಾಲೆ ಎನ್ನಬಾರದು.

ಸರಿ ಈಗ ಗಾಯಕರ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗೋಣ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಗಾಯಕರು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಹೇಮಂತ್, ಸಿ.ಅಶ್ವತ್ಥ್, ರಾಜೇಶ್ ಕೃಷ್ಣನ್, ಗುರುಕಿರಣ್, ಶಂಕರ್ ಮಹಾದೇವನ್, ಹರಿಹರನ್, ಸೋನು ನಿಗಮ್, ಉದಿತ್ ನಾರಾಯಣ್, ಎಸ್.ಪಿ.ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ, ಯೇಸುದಾಸ್, ಕುನಾಲ್ ಗಾಂಜಾವಾಲಾ ...ಮುಂತಾದವರು. ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಗಾಯಕರು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿರಿ.

ವೈವಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉದಿತ್ ನಾರಾಯಣ್ ಹಾಡುವುದು ಅಷ್ಟು ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಹರನ್ ಕೂಡ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ವೈವಕ್ತಿಕ ಅನಿಸಿಕೆ. ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಹಾಡುವುದರಿಂದ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಡಿದ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ, ಒ ರಾಗ ವಿರಹದ...ಎಂಬ ಹಾಡು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರು ಹಾಡಿರುವ ಬೇರೆ ಹಾಡುಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಗಂಡುಗಲಿ ಕುಮಾರರಾಮ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ, ಸರಸಕೆ ಬಾರೆS ಸರಸರನೆ... ಹಾಡು ಕೇಳಿದರೆ, ಯಪ್ಪಾ ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ ನೋ ಕಾಮೆಂಟ್ಸ್.

ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನನಗೆ ಹೇಮಂತ್ ಮತ್ತು ಸಿ.ಅಶ್ವತ್ಥ್ ಹಾಡುವುದು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ಅವರ ಕಂಠ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ.

ಗಾಯಕಿಯರ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಏಕೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾದೆ.