"ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪದಗಳು ಇಲ್ಲ ಅಂತ" ಹೇಳುವ ಅಭಾವದ ಅರಿವಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಬಹಳ ತಪ್ಪು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನ assess ಮಾಡಬೇಕು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಪದಗಳು ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಸಿದ ಪದಗಳಿವೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡದ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ. ಅದನ್ನು ಆರಿಸಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳೋದಿದೆಯಲ್ಲಾ (ಉದಾ - ಕಿಣ್ವ = enzyme, ಕಿಣ್ವನ = fermentation)……., ಅವುಗಳನ್ನ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆಯಬೇಕು..............ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಪದಶಕ್ತಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತ, ಭಾಷೆ ಕೂಡ ಸಮರ್ಥವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸಮರ್ಥರು ಬಹಳ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ, ಯುವಪೀಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪೀಳಿಗೆ, ನಮ್ಮೆಲರಿಗಿಂತ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪೀಳಿಗೆ. ಮುಂದೆ ಬಂದು ಮಾಡೇ ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆ ತನ್ನ ಸತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸಾಯಲ್ರಿ, ನಮ್ಮ ನಿರಭಿಮಾನ ಮಾತ್ರವೇ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೇ ಹೊರತು.....

- ಇದು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದ, ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುವ ನಿಸಾರ ಅಹ್ಮದರ ಪಾಡ್ಕಾಸ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವ ನುಡಿಮುತ್ತುಗಳು.

ನಾನೂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ( ಕಣ್ಣುಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ) ಯುವಕ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ (ಏಕೆಂದರೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರಲ್ಲವೇ ಮುನ್ನಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗೋದು) , ಕನ್ನಡದ ಬಗೆಗಿನ ನನ್ನ ಓದು, ಆಲೋಚನೆಗಳ ಲಹರಿಯನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಬೇಡ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಈ ಬ್ಲಾಗು.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಈವರೆಗಿನ ಅತಿ ಹಳೆಯ ಉಪಲಬ್ಧ ಕಾವ್ಯ, ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ. ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಆತನಾಡಿರುವ ಮಾತುಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನೊದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಅಂದ ಹಾಗೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ವ್ಯಾಕರಣ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅನ್ನವಂತೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಕೆಲವು ಅತ್ಯುನ್ನತ ವಿಚಾರಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಗಿರುವ ಧ್ವನ್ಯಾಲಂಕಾರ - ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿಯೇ ಇರದಿದ್ದ ಒಂದು ಕಾವ್ಯಾಲಂಕಾರದ ಪ್ರಭೇದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇತ್ತು ಎಂಬ ಅಂಶ ತಿಳಿದಾಗ ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು ಗೊತ್ತೇ. ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡವಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಆದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡವು ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಸಮಕಾಲೀನವಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬಹುದು. ಸಾಮವೇದದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಬರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಆ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಕಾವ್ಯದ (ಅಥವಾ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತದ) ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬಹುದಲ್ಲವೇ ? ಈ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿರಲೇಬೇಕು, ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ದುರಹಂಕಾರದ ಮಾತಾಗುತ್ತದೆ (ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಾನು ವೇದಗಳನ್ನೇ ಆಗಲೀ, ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೇ ಆಗಲೀ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಭ್ಯಸಿಸಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ). ಅವರವರ ಅಭಿರುಚಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಿರುತ್ತದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಆದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸ್ವಂತಿಕೆಯುಳ್ಳವರು ಎಂಬ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲವೇ ?

ನೀನು ಯಾರು ? ನಾನು ಸ್ವಂತಿಕೆಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ.
ಅದು ಹೇಗೆ ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಾಗ, ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದ ಹಿರಿಯರು ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಬಿಡಿ.

ಸರಿ ಗುರು, ಎಲ್ಲಾ ಓಕೆ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಅಂತಲೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ ?

ನೋಡಿ ಗೆಳೆಯರೇ, ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಿಕ್ಕುತ್ತಾ ಸಾಗಿವೆ. ಈಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಮ್ಮ ದನಿ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ನಗು ತರಿಸಿದ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ, ಆ ಪ್ರೀತಮ್ "ಈ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ, ಈ ನಿಮ್ಮ ಮುಖ, ಆ ವಾಚು, ಆ ದೇವ್‌ದಾಸು, ಜೊತೆಗೆ ಈ local made ನೀರಾ ಎಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನನ್ನ ತಲೇಲಿ ಸೇರ್ಕೋಂಡು ........." ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾನಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿದೆ ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಆದರೆ ಒಂದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಸದಾ ಆನಂದವೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬುದನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. "ನಿಸಾರ್ ಅಹ್ಮದರ ಪಾಡ್‌ಕ್ಯಾಸ್ಟ್, ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಗಳು, ಸಿಗುವ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ನನ್ನ ಓದು, ನನ್ನ ಹುಡುಕಾಟ, ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು" ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆನಂದದ ಸ್ಧಿತಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದೆ.

ನೋಡಿ, ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆನಂದವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದ ಅನೇಕ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.
೧ ಪರಿಚ್ಛೇದ, ೬೩ನೇ ಪದ್ಯ. ಪದ್ಯದ ಅನ್ವಯಾರ್ಥವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ, ಪದ್ಯವನ್ನು ಹಾಕಿಲ್ಲ.

ನಿಲ್, ತೋಳಂ ಬರ್ಪುದು, ಸಯ್ತಲ್ತು, ಊರುಂ ದೂರಂ
ಎನ್, ಎಡೆತುಡಗರ್‌ಪೂರಂ, ಕಲ್ತು ಉಲ್ಲಿಂದೆ ಓಡುವಂ,
ಎಂಬ ಅಲ್ತು, ತಂದ ಕೂಳಂ ಊ ಸಂಗಮದೊಳ್ ಉಣ್ಣಿಂ.

(ನಿಲ್ಲು, ತೋಳ ಬರುತ್ತಿದೆ, ನಮ್ಮ ಪಾಡು ನೆಟ್ಟಗಿಲ್ಲ, ಊರು ಕೂಡ ದೂರ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಎಲ್ಲಿಗಾದರು(ಉಲ್ಲಿ ಪದ ಪ್ರಯೋಗ ಗಮನಿಸಿ) ಓಡಿಹೋಗೋಣ ಎಂದರೆ ಕಷ್ಟವು; ತಂದಿರುವ ಊಟವನ್ನು(ಕೂಳಂ) ಯಾವುದಾದರು(ಊ ಪದ ಪ್ರಯೋಗ ಗಮನಿಸಿ, ಆ ನದಿ, ಈ ನದಿ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಊ ನದಿ) ನದಿಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಉಣ್ಣಿರಿ.)

ದಯವಿಟ್ಟು, ಈ ಪದ್ಯದ ವ್ಯಾಕರಣ, ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಡಿ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಆನಂದಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಕರಣ ಕಾರಣವಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಯಾರಿಗಾದರು ಇದರ ವ್ಯಾಕರಣ ಆನಂದವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರೆಯಿರಿ. ಅದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿರುವ ಉಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಪದ. ಉಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಏನು ಗೊತ್ತೇ ?

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲದ್ದು, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲದ್ದು. ಅಂದರೆ ಇದೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತೋರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂಥದ್ದು

ನೋಡಿ, ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳಿಂದ, ನಾನು Random ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಬಹುದು ಅಂತಲೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. "ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ" ಎಂಬ ಕಷ್ಟವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದವೇನೋ kn.wikipedia.orgನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೃತಕವಲ್ಲದ್ದೂ ಸರಳದ್ದೂ ಆದ ಕನ್ನಡ ಪದವೇ ಇದ್ದರೆ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ಅನಿಸದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಂ, ಸರಳ ಎನ್ನುವಾಗ ನಾವು ತುಂಬಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು. ಅಪರಿಚಿತವಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ಯಾವ ಅರ್ಥ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೆ (ಮೊನ್ನೆ ಅಂದರೆ ಮೊನ್ನೆಯಲ್ಲ, ಬಹಿರ್ಮುಖ ಚಹರೆಯ ಕಾಲ ಸುಮಾರು ೫-೬ ವರ್ಷವಾದರೂ ಅದನ್ನು ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು) ತಿಳಿಯದೇ ಇದ್ದ ajax ಎನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೇ. Ajaxನಿಂದ ajaxify, ajaxified ತಂತಾನೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದಿನ ಅಪರಿಚಿತ, ಎರಡನೆಯ ದಿನ ಸರಳ ಇಷ್ಟೇ. ಇದನ್ನು ಶಿಷ್ಟಜನಸಾಮಾನ್ಯರಾದ ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಈಗ ಉಲ್ಲಿಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಉಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ಇದೇ ಎಂದು ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಲಾಗದ ಜಾಗ. ಇದಕ್ಕೆ ತ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಉಲ್ಲಿತ. ಹಾಗೆಯೇ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಮಾಡುವುದು, ಹೇಳುವುದು, ಕೇಳುವುದು ಪದಗಳಲ್ಲಿರುವ ಉದು ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಉದಿತ ಎಂಬ ಪದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಉದಿತ, ಉಲ್ಲಿತ ಪದಗಳು ಕುಣಿತ, ನಡೆತ, ಮರೆತ, ವಿಕಸಿತ, ವಿಸ್ಮಿತ ಮುಂತಾದ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ?

Random ಆಗಿ ಬಂದದ್ದು = ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾದದ್ದು = ಉಲ್ಲಿತವಾದದ್ದು ಅಥವಾ ಉದಿತವಾದದ್ದು random, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ, ಉಲ್ಲಿತ ಉದಿತಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ನಿಮಗೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಪರಿಚಿತವೇ. ಆದರೆ ಯಾವುದು ಸರಳ, ಕನ್ನಡದ್ದು, ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡಿರುವಂಥದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವುಗಳೇ ಹೇಳಿರಿ ?