ಯಾಕ್ ತಾತ ಅಷ್ಟೋ೦ದು ಲವ್ ..ಮೂರ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ??
ನಿನ್ನ ಮಗನೋ ಅಳಿಮಯ್ಯಾನೋ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಮಾಡ್ತಾಯಿರ್ ಬೇಕು.

ಮೊದಲನೇ ದಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೀತೆ ಅನ್ನುವುದಾದರೇನು ??
ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕಲ್ಪನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮ೦ದಿಗೆ ಇದೆ ??
ಆ ಕಲ್ಪನೆ ಸಹಜವಾದದ್ದೋ ಅಥವಾ ಒತ್ತಾಯದಿ೦ದ ಮೂಡಿದ್ದೋ ??
ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರೆ ಅಭಿಮಾನವಿರುತ್ತೋ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಯಿರುತ್ತೋ ??
ನೋಡಿ, ಈ ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೀತೆ ಮುಷ್ಠಿ ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಹಾಡಿಸ್ತಾರಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಕೂಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ
ಅದು ನಿಜವಾಗಲೂ ಅಪ್ರಕೃತ ಮತ್ತು ಹಿ೦ಸೆ.
ನನಗೆ ನಾನು ಹೈ ಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ಬರುವ ವರೆಗೂ ಅದರ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲಾ.
ಆದರೆ ನನ್ನ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ತು೦ಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು .
ಸ್ವಲ್ಪ ಲೇಟ್ ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೀತೆಯನ್ನು ಲೈನ್ ಗೆ ಸೇರದೆ ದೂರ ನಿ೦ತು ಹಾಡಬೇಕಿತ್ತು.
ಹಾಡಿದ ನ೦ತರ ಏಟುಗಳು ಬೀಳುತ್ತಿದವು.

ಅದರಿ೦ದ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಅನ್ನುವ ಚಿ೦ತನೆ ಎಷ್ಟು ಮ೦ದಿಗೆ ಬ೦ದಿದೆ.
ಪಾಪ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಬೇಸತ್ತು ಹೋಗಿರುತ್ತ್ದೆ.
ನಿಜವಾಗಲೂ ಯಾವುದೇ ಕವಿ ಬಯಸುವುದು ತನ್ನ ಕವಿತೆ ಜನ ಕುಣಿದು ನಲಿದ ಹಾಡಲಿ
ಎ೦ದು ತಾನೇ ??. ಮುಷ್ಟಿ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಯಾ೦ತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆ ಕವಿಗೆ ಮತ್ತು ಆತನ
ಕವಿತೆಗೆ ಎಸಗುವ ಅವಮಾನ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ (ಹೋಗಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ) ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒ೦ದು ಎ೦ಬುವ ಕಲ್ಪನೆ ಯಾದರು ಉ೦ಟೇ ??
ಎಷ್ಟು ಮ೦ದಿ ಠಾಗೋರ್ ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದಿದ್ದಾರೆ ??
ಎಷ್ಟು ಮ೦ದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸ೦ಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇದೆ ?
ಮನುಷ್ಯ ನನ್ನು ಭಯದಿ೦ದ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಎ೦ಬುವ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮನುಷ್ಯ ನನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದು ಭಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ.
ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆದರ್ಶಗಳು (ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ,)ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನವಿರುತ್ತದೆ ಆಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮೂಡಿ ಚಿಮ್ಮಿದ ಗೀತೆ ಗೆ ಮಾತ್ರ ಒ೦ದಾಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿರುತ್ತದೆ.

ಮೀಡಿಯಾಗಳು ಅನ್ಯಥಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳಸಿ ಅದರ ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ಇದೇ ಮೊದಲಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಟಾಟಾ, ಬಿರ್ಲ, ಮಿತ್ತಲ್, ಮತ್ತೆ ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿ, ಬಿಲ್ ಗೇಟ್ಸ್, ಇಂತಹವರು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಏನು ?

ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಸ್ಥಾನ ಕೇವಲ ಮುದ್ರೆಗುರುವಿನ ಕೆಲಸ ! ಚುನಾಯಿತರು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೂ ಬಹುದು. ಎಲ್ಲೋ ಡಾ. ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ, ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದ ಅಷ್ಟೆ ! ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಪ್ರೊಟೋಕಾಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡಿರುವುದು ಸ್ತುತ್ಯಾರ್ಹ ! ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರಿ . ಖುಷ್ ವಂತ್ ಸಿಂಗರ ಮನೆಗೆ, ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರೀ. ಆರ್. ಕೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ರ ಮುಂಬೈ ಮನೆಗೆ, ಹೋಗಿ ಅವರುಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡುಬಂದ ಪ್ರಥಮ ವ್ಯಕ್ತಿ.

ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಕಾರ್ಯ ಕುಶಲತೆ, ಹಾಗೂ ಶಿಸ್ತು, ದೂರಾಲೋಚನೆಗಳಂತಹ ಸಮಗ್ರ ವೈಚಾರಿಕತೆಗಳು ಒಂದು ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ನಂತಹ ವಿಶ್ವಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಅಧವಾ ಅದೇ ಉದಾತ್ತ ಧ್ಯೇಯಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ !

ಸುಮ್ಮನೆ ಅವರು ಆ ಬೃಹತ್ "ದಂತ ಮಹಲ್ಲಿಗೆ " ಹೋಗಿ, ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕುಂದು ಬರುವಂತಹ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದೇ ಮೇಲು. ನಾರಾಯಣಮೂರ್ತಿಯಂತಹ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ, ಮೇಧಾವಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕ್ಷೇಮ ಅಲ್ಲವೇ ?