ತಮಿೞಿನ ’ಕುನ್ಱು’ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ’ಕುಂದ’ ಅಂದರೆ ಬೆಟ್ಟ. ತಮಿೞಿನ ’ನನ್ಱಿ’ ಕನ್ನಡದ ’ನನ್ನಿ’. ತಮಿೞಿನ ’ನ್ಱ್’ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ’ನ್ದ್’ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ನಿಜವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಂಪಿತವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇೞಿದಾಗ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ದಂತಮೂಲೀಯ ಕಂಪಿತವಾದ ’ಱ್’ ವನ್ನು ’ಱ್ಱ್’ ಎಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳುವಾಗ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಲಾಗದು ಆದ್ದಱಿಂದ ’ಱ್ಱ್’ ಮತ್ತು ’ನ್ಱ್’ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ’ತ್ತ್’ ಮತ್ತು ’ನ್ದ್’. ಆದ್ದರಿಂದ ತಮಿೞಿನ ’ನೆಱ್ಱಿ’ ಮತ್ತು ’ಒನ್ಱು’ ಇವುಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ’ನೆತ್ತಿ’ ಮತ್ತು ’ಒಂದು’ ಜ್ಞಾತಿ ಶಬ್ದಗಳು.

"ಪೂರ್ವದ ವ್ಯಂಜನ ನ್‍, ಣ್‍, ಯ್‍, ರ್‍, ಲ್‍, ಳ್‍, ೞ್‍ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಱ್‍ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಯುಕ್ತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು"

ಗಮನಿಸು
=====================================
ಮಾಯ್ಸ!

ನಾನಿನ್ನು ಮುಂದುವರೆದು ಕೊಂದು, ಕೊಂಡು, ಮಿಂದು, ಬೆಂದು ಬಂದು, ತಂದು, ಸಂದು ಇವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಯ್‍, ರ್‍, ಲ್‍, ಳ್ ಇವುಗಳು ಸಾನುನಾಸಿಕ, ನಿರನುನಾಸಿಕ ಎಂದೆರಡು ಬಗೆ. ಇವನ್ನು ಬರೆಹದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸುವ ಬಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬೞಕೆಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಸಾನುನಾಸಿಕವಾದ ಯ್,ರ್,ಲ್,ಳ್‍ ಇದ್ದಾಗ ಬೇಯ್, ಮೀಯ್, ಬರ್, ತರ್, ಸಲ್ ಹಾಗೂ ಕೊಳ್‍ ಇದ್ದಾಗ ದು ಸೇರಿದರೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬೆಂದು, ಮಿಂದು, ಬಂದು, ತಂದು, ಸಂದು, ಕೊಂಡು ರೂಪಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಿಲ್ಲದಿರುವ ಆಯ್, ಇರ್,ಬೆಮರ್, ಗೆಲ್, ಕೇಳ್‍ ಇದ್ದಾಗ ದು ಆದೇಶವಾದರೆ ಆಯ್ದು, ಇರ್ದು, ಬೆಮರ್ತು, ಗೆಲ್ದು ಹಾಗೂ ಕೇಳ್ದು ಆಗುತ್ತವೆ.(ಹೊಸಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಬೆವತು, ಗೆದ್ದು, ಕೇಳಿ ಈ ರೀತಿ ರೂಪಗಳಿವೆ). ಇದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಮಾನ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿದೆಯೆಂದು ನನ್ನಭಿಪ್ರಾಯ. kannadamaga@gmail.com ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಧಿಸಿ.