ಎಲ್ಲರೂ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟಿಕೋನ ಅತವಾ perception ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ಇದಾನೆ, ಏನೇ ಮಾತು ತೆಗೆದರೂ mind and conscience ಗಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್‍ತಾನೆ. ಕೊಂಚ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಾನೂ ಮೈಂಡ್ ಗೇಮ್ ಅಸ್ಟೇ. ಮನಸ್ಸು ನಲಿವಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಎಂತ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸು ಸಂತಸದಿಂದ ನಲಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೇ ಏನೋ ಬೇಸರವಿದ್ದಾಗ, ಸಂತೆ ಗದ್ದಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ಶಾಂತ, ನೀರವ ವಾತಾವರಣ irritating ಅನಿಸಿ, ಮಂದಿ ಇರುವ ಕಡೆ ಓಡಿ ಹೋಗೋಣ ಅನಿಸುತ್ತೆ.
ಅದು ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಳಬಯಸುತ್ತಿರುವದು, ಏನೇ ನಡೆದರೂ ಅದರ ಹಿಂದೇ ಕಾಣದ ಕೈಗಳ ಆಟವಿದೆ ಎಂದೇ? ಅಂತಾರಲ್ಲ, ಒಂದೊಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿಯೂ ದೇವರ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೇ ಅಲುಗುವದು. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ದೇವರು ಅಂದರೆ ಏನು? universal governing power(UGP) ಅದೇನಾ ದೇವರು? ದೇವರು ಅವರವರಿಗೆ ಅವರವರಂತೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ. ದೇವರನ್ನು ನೆನೆಯಲು ಅವರವರಿಗೆ ಅವರದೇ ಕಾರಣಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರು ನೆನೆಯದಿದ್ದರೆ ಬವಣೆ, ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾನೆಂದು ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದ ನೆನೆಯುವರು. ಕೆಲವರು ಇಂತಿಂತ ಕಸ್ಟಗಳಿಂದ ದೇವರು ಪಾರು ಮಾಡಿದ, ಮುಂದೆಯೂ ಎಂತದೇ ತೊಂದರೆ, ತೊಡಕಿದ್ದಾಗ ಅಂವ ಪಾರು ಹಾಸುತ್ತಾನೆ ಅಂತ ಒಂದು ಉಪಕಾರ ನೆನೆಯುವ ತುಡಿತ(gratitude)ದಿಂದ ನೆನೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ತೊಂದರೆ, ತೊಡಕು ಬಂದದ್ದಾದರೂ ಯಾರಿಂದ? ಅದಕ್ಕೂ ಹಲವು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಮಂದಿ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಗ್ರಹಗತಿಗಳಿಂದ ಅಂತ ಕೆಲವರೆಂದರೆ, ಪಾಪ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅಂತ ಕೆಲವರು, ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಅವರು ಅವರಿಗಾದ ತೊಂದರೆಗೆ ಸರಿದೂಗಬಲ್ಲ ತಪ್ಪನ್ನೇ ಮಾಡಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಿಂದಿನ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಅಂತ ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತರ. ಹಿಂದಿನ ಜನುಮ ಕಂಡವರಾರು?
ಅದು ಸರಿ, ದೇವರ ಬಯಕೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಯೂ ಅಲುಗದೆಂದ ಮೇಲೆ, ನಮಗೊದಗುವ ಬವಣೆಗಳೂ ದೇವರ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೇ ಅಂತ ಆಯ್ತಲ್ಲ. ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಬಯಸುವ ದೇವರು ಅದೆಂತ ದೇವರು? ಅನಿಸಬಹುದಲ್ಲ? ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೀಗೇ ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ದೇವರು ಆಗಲೇ ತೀರ್ಮಾನಗೈದು, ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ maintain ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿರುವದಾದಲ್ಲಿ, ಏನನ್ನೇ ಆಗಲಿ, ತಲುಪಲು ನಾವು ಹೆಣಗುವದೇಕೆ? ಎಲ್ಲಾನೂ ನಮ್ಮ ಸೊಂತ ಜತನ(ಪ್ರಯತ್ನ)ದಿಂದ ಅಸ್ಟೇ ಸಿಗುವದೇ? ದೇವರ(ಅತವಾ ಬೇರೇ ಎನೇ ಅನ್ನಿ..) ಕೈವಾಡವೇನೂ ಇರುವದಿಲ್ಲವೇ? ಎಸ್ಟೋ ಸಲ, ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯ ಮೇಲ್ ಒಂದನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತೇವೆ, ಅದೆಂಗೋ ನಮ್ಮ ಆ ಬಯಕೆ ಈಡೆರಿರುತ್ತದೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ದಿಟವಾಗಿ ಬೆರಗು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಆಸೆ ಇಸ್ಟು ಲಗುನೇ(ಬೇಗನೆ) ಈಡೆರುತ್ತದೆ ಅಂತ ಅನಿಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂತೀವಲ್ಲ, ಆಗ ಇದೆಲ್ಲ ದೇವರ ದಯೆ ಅನ್ನುವ ಮಾತು ತನ್ನಿಂತಾನೆ ಹೊರಬರುತ್ತದಲ್ಲವೇ?

ಒಂದೊಂದು ನಡೆ(incident) ಹಿಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನಡೆಗಳ ಸರಪಳಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲ ಏಕೆ ನಡಿಯಿತೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೋ ಶಕುತಿಯ ಕೈವಾಡ ಇರಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನೆನೆದಾಗ ದಿಟವಾಗಿ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಬೆರಗು ಎಸ್ಟು ಮೊಗೆದರೂ ಹೋಗದು.

ನಿಜ, ಇಂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅನುಭವಿಸುವ ಮನಸ್ಸೊಂದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೂಡ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ಸುಖಿಸಬಹುದು ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಬರೀ ಬಾಬು ಸಿಂಗ್‌ ಠಾಕೂರ್‌ ಪೇಢಾ ತಿನ್ನುವಾಗಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ತಗೋಳಲು ಕ್ಯೂ ನಿಂತಾಗಲೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೆ

*****************
......ನಾದವಂತೆ ವೇದವಂತೆ
ಒಂದು ತಿಳಿಯೇ ನಾ.........
*****************

ಸಂಗನಗೌಡರು ಹೇಳುವಂತೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮೂಡನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಅನೂಹ್ಯವಾದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಮಕ್ಕಳು ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಕಾಪಾಡೋಕೆ ಶಕ್ತಿ ಮಾನ್ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಆ ಬಗ್ಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ತಾಳುವಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಈ ಒಂದು ಅನೂಹ್ಯವಾದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ನಮಗೆ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಮುಂದೆ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸಿದ್ಧ ಸೂತ್ರಗಳು, ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೂ ಬೇಡವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಓದಿದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಸಂಗತಿ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನಂಶ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯವಿರುತ್ತದೆ. ಸಿನೆಮಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಾಗಲೂ ಹಿರೋಯಿನ್ ಹೀರೋಗೆ ದಕ್ಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೊಂದು ಪವಾಡವಾಗಿ ಆಕೆ ಸಿಕ್ಕುಬಿಡಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವಲ್ಲಾ, ಹಾಗೆ. ಎದುರಿಗೆ ಸತ್ತು ಮಲಗಿರುವ ಹೆಣ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಬಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವಲ್ಲಾ, ಹಾಗೆ.
ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಹಿತವಾದ ಶಕ್ತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು, ಘಟನೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೋಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಿತ್ಯ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರಬೇಕಾದ ಪೇಪರು, ಬಸ್ಸು, ಕ್ಯಾಬು, ಸಮಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದ ಖಾಯಿಲೆ, ಪೀಡಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ ಎದುರಾದಾಗ ನಿಮಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಪೋಣಿಸಿಟ್ಟಂತಹ ಸಂಗತಿಗಳು ಎನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲವೇ?

_______________________
ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ಲ. ನಾವೇನಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.
http://uniquesupri.wordpress.com
http://kalaravapatrike.wordpress.com
http://ekshanadasatya.wordpress.com

ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಚಂದವೆನಿಸುವುದು, ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ಲೆನ್ಸಿನಿಂದ ಬಂದ ಕದಿರು/ಕಿರಣ ನನ್ನ ಮೆದುಳಿಗೆ ತೋರುವ ಒಂದು ಪಾಪೆ/ಬಿಂದ/ಇಮೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬಣ್ಣವೆಂಬ ಅಂಶ, ಮತ್ತು ಗೆರೆಗಳೆಂಬ ಅಂಶ; ಇವೆರಡರಿಂದ ನನ್ನ ಮೆದುಳಿಲ್ಲಿರುವ ಸೆಲ್-ಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವ ionಗಳ ಹರಿವಿಂದ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುವ ಅನ್ನಿಸು.

ಒಬ್ಬ ಚನ್ನಾಗಿ ಗಿಟಾರ್‍ ನುಡಿಸಿದಾಗ, ನನಗೆ ಅವನಿಗಿಂತ ಆ ಗಿಟಾರ್‍ನ ತಂತುಗಳು ಅಲುಗಿ ಬರುವ ಸದ್ದಿನಲೆಗಳು ಎನ್ನ ಕಿವಿಗಪ್ಪಳಿಸಿ ಆದ ಅಲುಗಿಕೆ/ನಡುಕದ ಅನುಬವ ಹಿಡಿಸುವುದು. ಆ ಗಿಟಾರ್‍ ನುಡಿಸುವವನು ಲೆಕ್ಕ ಇರದೇ, ಅದೇ ಸದ್ದನ್ನು ಒಂದು ನಾಯಿ ಬೊಗಳಿ ಬರಿಸಿದರೂ ಆ ಸದ್ದು ಹಿತವೆನ್ನಿಸುವುದು.

ನಮಗೆ ಚನ್ನೆನಿಸುವುದದ ಮೂಲಕ್ಕಿಂತ ನಮಗೆ ಹಿಡಿಸುವ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಂಶಗಳನ್ನ ವಿಶ್ಲೇಸಿಸಿದರೆ ಒಳಿತು.

ಹರಿವ ನದಿಯ ಮೂಲ ಶುದ್ಧವಾದರೇನು, ಕುಡಿಯುವ ಬೊಕ್ಕಸೆಯು ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟು. ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿದ್ದ ನೀರು, ಸಿಹಿಗಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿ ಹರಿದು ಸವಿಯಾಗಿರಬೋದು. ನನಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದು, ಮೂಲದ ಸಪ್ಪೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಹರಿದ ಸಿಹಿಗಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ; ಮುಖ್ಯವಾದುದು, ಬೇಕಾದುದು, ಹಿಡಿಸುವುದು, ತಲೆಗಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದುದು, ನನ್ನ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಇಳಿದು, ನಾಲಗೆ ಸೋಕಿ ಸಿಹಿಸಿಹಿ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಿಹಿಯನ್ನ.

ನನಗೆ ಇವಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಅಚ್ಚರಿ ಎಂದರೇನು? ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಇರುವುದು ತಿಳಿದು, ಅದು ಇರುವಿಕೆ ಆಗುವಿಕೆ ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇರದಿರುವುದು ಅಶ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪೆದ್ದು ಕೂಡ.
=====================================
ಮಾಯ್ಸ!