ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವುದಾದರೆ, ಮದುವೆ ಅನ್ನೋದು ವ್ಯಾಪಾರ ಆದ ಹಾಗೆ ಆಗಿದೆ. ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಾವು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೊಂಡು ತಂದಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಚೆಂದವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ನಮ್ಮ ಜೇಬಿನ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಚೆಂದ ಕಾಣುವ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆರಿಸಿದ ನಂತರ ಅವುಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು, ಕ್ವಾಲಿಟಿಯನ್ನು ಅಂಗಡಿಯವನನ್ನು ಕೇಳಿ ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪ ಮತಿಯನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ತಿಕ್ಕಿ ತೀಡಿ ಗುಣ ಎಂಥದ್ದು ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣದ್ದು ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ ಅಂತ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಳಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಪಿಸುಗು ಅಂತ ಪೇಚಾಡುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವು ಸಲ ಒಳ್ಳೇ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅಂಗಡೀಗೆ ಹೋದಾಗ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಆದರೆ ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ.
_______________________
ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ಲ. ನಾವೇನಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.
http://uniquesupri.wordpress.com
http://kalaravapatrike.wordpress.com
http://ekshanadasatya.wordpress.com

ರೂಪ ಮೇಡಂ

ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿ ಹುಡುಕೋ ಬಗೆ ಇದೆಯಲ್ಲ... ಅದರಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ಕೊರತೆ ಇದೆ..

ಗುಣವನ್ನ ಅಳೆಯಲ್ಲು ಒಂದು ಬೇಟಿ, ಎರಡು ನೋಟ ಸಾಕೆ?
ರೂಪವಾದರೆ ಒಂದೇ ನೋಟದಲ್ಲಿ, ಬಱೀ ಪೋಟೋ ನೋಡಿ ಹೇಳಬೋದು..

ನಮಗೆ ಮೊದಲು ಗೆಳೆಯರಾಗಿ, ಡೇಟಿಂಗು ಮಾಡಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಿಳಿದು ಲವ್ ಮಾಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅನುವೂ ಇಲ್ಲ.

ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ’ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ಹುಡುಗನ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಬೇಕು’ ಮತ್ತು ’ಹುಡುಗನನ್ನ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಬೇಕು’ ಇದು ಬೇಱೆ!

ರೂಪವೇ ಬೇಗ ತಿಳಿಯುವುದರಿಂದ, ಅದೇ (ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಮೂಲಿ ಮಂದಿಗೆ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಂತ ತಲೆಗೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೋರಿಗೆ )ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಮೂಲವಾದುದರಿಂದ ಅದೇ ಮುಕ್ಯ.

ಹುಡುಗನಿಗೂ ಇದೇ ಅನ್ವಯ! ಹುಡುಗಿ ಹುಡುಗನ ರೊಕ್ಕ ಮತ್ತ ಮಯ್ಮಾಟವನ್ನೇ ನೋಡೋದು. ರೊಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಒತ್ತು.
=====================================
ಮಾಯ್ಸ!

ಕಾಕತಾಳೀಯವೆಂಬಂತೆ ಇವತ್ತು ಗೃಹ ಶೋಭಾದಲ್ಲಿ

ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ.. ಅದು ಇದೂ ಅಂತ ಏನೇನೋ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ

http://thereda-mana.blogspot.com/

ರೂಪ