ಕಾಣ್, ಕಾಣು (ಕ್ರಿ೦
ಕಂಡ್ಯ (ಭೂತಕೃ); ಕಂಡು (ಭೂತನ್ಯೂ); ಕಾಂಬ, ಕಾಣ್ಬ, ಕಾಬ (ಭವಿಕೃ).

೧. ನೋಡು; ಈಕ್ಷಿಸು
೨. ಭೇಟಿಯಾಗು; ಸಂದರ್ಶಿಸು
೩. ಎಣಿಸು; ಭಾವಿಸು; ತಿಳಿದುಕೋ; ಅರಿತುಕೊ
೪. ಹೊಂದು; ಪಡೆ
೫. ತೋರು; ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳು; ಗೋಚರಿಸು

ಕಾಣನೇಗೆಯ್ದುಂ ತನ್ನ ದೋಷಮಂ ಕಾಣದಂತೆಂದುಂ ಕಣ್ಗಳ್ ತಮ್ಮ ಕಾಡಿಗೆಯಂ (ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ ೧-೪೫); ಚಿಲಿಮಿಲಿಯೆಂದೋದುವ ಗಿಳಿಗಳಿರಾ, ನೀವು ಕಾಣಿರೇ (ಮಹಾದೇವಿಯಕ್ಕ ೭೨); ಹಗೆಯಾಳಿ ಮುಱಿದುದ ಕಾಬೆನೆಸುಗೆಯ ಕಾಣೆ ನಾನು (ಕುವ್ಯಾಕ ೧೦-೨೪); ತನ್ನ ಪೊೞಲ್ಗೆವೋಗಿ ತಾಯಂ ತಂದೆಯುಮಂ ಕಂಡು (ವಡ್ಡಾರಾಧನೆ ೭೪-೧೮); ರೊಕ್ಕ ಇಲ್ಲದಿರಲು ಬಲು ದುಕ್ಕ ಕಾಣಕ್ಕ (ಪುರಂದರದಾಸರು ೨-೪೮-೩);ಅನಿಬರ್ ತಾಂ ಮಾನ್ಯನೆಂದೆನ್ನದಾ ಮನುಂ ಸದ್ಗತಿ ಕಾಣನೈ (ಸೋಮೇಶ್ವರಶತಕ ೫೦); ಅವರಿಗೆ ಪಾಂಡವರು ಕಂಡರು (ವಚನಭಾರತ ೩೬).

[ತಮಿಳು: ಕಾಣ್, ಮಲಯಾಳ: ಕಾಣು, ಕೊಡವ: ಕಾಣ್, ತೆಲುಗು: ಕನು, ಕಾನು]