" ಅಪರೂಪದ ಅತಿಥಿ "

+

ಹಿರಿಯರೇ

ಆ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ರಕ್ಚಿಸಿದ್ದು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷ ಆಯ್ತು..
ಹಾಗೆಯೇ ಗಣೇಶ್ ಅಣ್ಣ ಅವರ ಅನುಭವ ಕಥನ ಕೇಳಿ ನನಗೆ ನನ್ನ ಅನುಭವ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು...
ಅದೋಮೆಂ ನಾ ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹು ಆಕರ್ಷಿತ ಆಗಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳ ಹಿಡಿಯಲು ಎಸ್ಟೆಲಾ ಸಾಹಸಮಾಡಿ ಒಂದೂ ಹಿಡಿಯಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ... ಹೀಗೆಯ್ ಎಪಾರಿವಾಳ ಹಿಡಿಯಲು ಹುಡುಕುವಾಗ ಒಂದು ದಿನ ನಾಮಾಮ್ ಊರಿನ ಗೋದಾಮೀನನಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳ ಮರಿ ಹಾಕಿಡುೂ ತಿಳಿಯಿತು... ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಗೋದಾಮಿನ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳ ಹಾಕಿದ ಮರಿಯನ್ನ ಬಹು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು (ಆಗ ಆಯಾ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಕೈ ಕಾಲು ಗೋಣು ಮುರಿಯೋದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು..!!) ಮನೆಗೆ ತಂದು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮನೆ ಮಾಡಿ ಅರಾಳೆಯನ್ನು ಬೆಡ್ ತರಹ ಮಾಡಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ ಅದ್ಕೆ ಅಕ್ಕಿ ನುಚ್ಚು ತಿನ್ನಿಸ ಹೋದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಿನ್ನಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ ಆಗ ಬೇಯಿಸಿದ ಅಕ್ಕಿಯ ಕೆಲ ಅಗುಳು ತಿನ್ನಿಸಿದೆ, ತಿನ್ಟೂ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ ಮಲಗಿಸಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದರ್ ಹೊಳಗ್ ಆ ಪಾರಿವಾಳದ ಮರಿಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಕೆಂಪು ಇರುವೆಗಳು ಮುತ್ತಿಕೊಂಡು ಕಚ್ಚಿ ಸಾಯಿಸಿದ್ದವು....:(((

ಆಗ ನನಗೆ ಪಾಪ ಭೀತಿ ಕಾದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.. ಅದರ ಸಾವಿಗೆ ನಾನೇ ಕಾರಣನಾದೆ ಅನ್ನಿಸಿದೆ...

ಇದೆ ತರಹದ ಕಥೆಯನ್ನ(ನಿಜ ಬರಹ) ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರು ಸುಶ್ಮಿತ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿ ಮರಿ ಎಂದು ಬರೆದದ್ದು ಏನೇನಪು...

ಈಗಲೂ ನನಗೆ ಪಾರಿವಾಳ ಗಿಣಿ ಇತ್ಯಾದಿ ತಂದು ಸಲಹುವ ಬಯಕೆ ಆದರೆ ನನ್ನ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹರಣ ಮಾಡಿಸೀತೇ ಅಂತ ಇನ್ನೂ ತಂದಿಲ್ಲ...

ಪ್ರಕೃತಿ-ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಚಿ ನಾವು ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಡಬೇಕು ಅದು ನಮ್ಮದೇ ಆದರೆ ಎಸ್ಟು ಚೆನ್ನ ಅಂದ್ರೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಆದೀತು... ಅಲ್ಲವೇ..?
ಶುಭವಾಗಲಿ..

\|/