ಎಸ್ . ಕೆ. ನಾಡಿಗ್ ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಟೂನ್ ನನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗೆಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ, ಮೊದಲಿಲ್ಲ ! ನಮ್ಮ ಹರಿ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಡಿಗರೇನು ಕಡಿಮೆಯೇ ? ಅವರ ರೇಖೆಗಳು ಜೀವಂತ, ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿನ ಸಂದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಸ್ರತ್ ಕೊಡದೆ Enjoy ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಟೂನ್ಗಳೂ ಖಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ನಗುವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಂದಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಾಟುವಂತೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಗು ತರುವಂತಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ವ್ಯಂಗ್ಯ ಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಕಾರರೆಂದರೆ, ಹೆಚ್ಚು- ಕಡಿಮೆ, ನಗುವಿನ ಪ್ರಚೋದಕರು ಎಂದರ್ಥ !

ಹೇಗಪ್ಪಾ ಅಂದರೆ, ಕೋತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು, ನಗು ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಮರ್ಕಟ ವಿದ್ಯೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸದರಂತೂ ಕೇಳಲೇ ಬೇಡಿ. ಉದಾ : ಬೆನ್ನು, ಪಕ್ಕೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಮೂಲಿ ದೃಷ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನಗದೆ ಇರುವವರು ಹಾಸ್ಯಪ್ರವೃತ್ತಿಇಲ್ಲದ ತೀರ ಪಾಪದ ಜನ ! ಮುಖವನ್ನು ಮಾಡುವ ರೀತಿ, ಕೇಕೆಹಾಕುವುದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಓಡಿಗೋಗುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಬಾಯಿನ ಕೆಳಗೆ, ದವಡೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಖರಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಆಹಾರ, ಇತ್ಯಾದಿ.

ನಮ್ಮನ್ನು ನಗದೆ ಇರಲು ಆಗದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಚಿತ್ರಕಾರ ತಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಒಂದು ಸೊಗಸಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹಾಸ್ಯ ಚಿಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಆ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ತರಹ ಹೇಳಿದರೆ ನಗು ಬರಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಗೂ ಹೇಳುವ ಪದ ಮಾಲೆಗೂ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಗುಟ್ಟನ್ನು ಆ ಜಾದೂಗಾರ ಮಾತ್ರ ಬಲ್ಲ. ಭಿಕ್ಷುಕರಿಬ್ಬರ ಮಾತು ಕತೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ತಿಳಿಯುವ, ನಮಗೆ ಗೋಚರಿಸದ ಸಂಗತಿಗಳು, ಅವರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಜಾದೂಗಾರ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುವನು. ಆತ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ತಾನು ಕೊಡಬೆಕೆಂದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಲವು ದಿಶೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣೆದು, ಹೊಸೆದು, ತಿಕ್ಕಿ, ಉಜ್ಜಿ, ಮೆತ್ತಿ, ಬೆರೆಸಿ, ಬಿಡಿಸಿ, ಕೊಚ್ಚಿ, ಖಾರ ಹಚ್ಚಿ, ಹಿಂಡಿ, ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವನನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಲಾಕಾರ ಎಂದು ಜನ ಕರೆಯುವುದು. ಜನ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ಯಾರೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಣೀ ಜಯರಾಮ್ ಹೇಳಿದ ’ಪಪಿಹರಾ” ಹಾಡು, ಒಂದು ಚಮತ್ಕಾರವನೇ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೇ ? ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ.

-ಕೃಪೆ : http://www.cartoonistsindia.com/htm/pr_nadig.htm

* [given by Ashok kumar]