ನಾನು ಹೊಸ ಚಪ್ಪಲಿ ಕೊಂಡ ಕಥೆ !

4

 

ಹೀಗೆ ಹೊಳಲ್ಕೆರೆನಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಯ್ತು, ಹಾಗಾಯ್ತು, ಅನ್ನೋ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನ ಬರೆಯೋವಾಗ ಈಚ್ಗೆ ಮುಜುಗರ ಆಗ್ತಿದೆ. 'ಅಯ್ಯೋ ಎಂಥ ಮನುಷ್ಯನಪ್ಪ; ಇವನತ್ರ ಒಂದ್ ಜೊತೆ ಚಪ್ಪಲಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ವೆ, ಅನ್ನಿಸಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇದು ಅಂದಿನ, ೫೦ ರ ದಶಕದ ಚಿಕ್ಕ-ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಅದ್ಯಾಕೆ, ೧೯೯೦  ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈ ಗೆ ಸುಮಾರು ೨೦೦ ಮೈಲಿಗೂ  ಕಡಿಮೆ ದೂರದ ಚಿಕ್ಕ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾತಕ್ಕೋ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ  ನಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸಿತ್ತು.  ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಬಡತನ, ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅಬ್ಬ, ಮುಂಬೈನಂತಹ ವಾಣಿಜ್ಯ ರಾಜಧಾನಿಯಿಂದ ಕೇವಲ ೨೦೦ ಮೈಲಿ ದೂರದ ಕೊಂಕಣ ತಟ ಪ್ರದೇಶ ಇಷ್ಟು ಹೀನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು !
 
 
ಅಂದು ಹೊಳಲ್ಕೆರೆಯ ಜನ ಬರಿಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು :
 
ಹೊಳಲ್ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು, ಆಗ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಲು ಆಸೆಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಗಣಿ, ಕೆಸರು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಚಪ್ಪಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ, ಮುಜಗರ ಹೆಚ್ಚೇ ವಿನಃ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಕೆಸರು ಮಣ್ಣಿನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಯಾವ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.  ಗಾಜು, ಮುಳ್ಳು, ಮೊಳೆ, ತರಹದ ತ್ಯಾಜ್ಯವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ  ಆಗ, ಚಪ್ಪಲಿಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ನಾವು ಸಲೀಸಾಗಿ ಊರೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಬಹುದಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ನಾವು ಕಾಲು ತೊಳೆದು, ಬಾಯಿಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗುಳಿದ ನಂತರವೇ ನಡುಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.  ನಾನು ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಚಪ್ಪಲಿಯ ಉಪಯೋಗ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, ದಿಡೀರನೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾಕೊ ಅಲ್ಲಿನ ಟೀಚರ್ ಗಳು ತಲೆಯಮೇಲೆ ಟೋಪಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ತಲೆಕೆಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಿಗೆ ಶೂ, ಇಲ್ಲವೇ ಚಪ್ಪಲಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಂದರೂ ಸರಿ. ಯಾರನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವುಗಳು ಮಿಡಲ್ ಸ್ಕೂಲ್ ನವರೆಗೆ 'ನಿಕ್ಕರ್' ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು, ಈಗ 'ಬಿಳಿ ಪೈಜಾಮ' ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಚಪ್ಪಲಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.’ ಪ್ಯಾಂಟ್  ’ಇತ್ಯಾದಿ ನಮ್ಮ ಊರಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿದು.
 
ಶಾಲೆ ಪ್ರಾರಂಭ ವಾದಾಗ :
 
ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು, ಅಪ್ಪ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ "ಗಣು ಅಂಗಡಿ"ಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಲೆಯಲೂ ಅಲ್ಲೇ ಏರ್ಪಾಡುಮಾಡಿದ್ದರು. "ನಾಳೆ ನಾನು ಅಲ್ಲೆ ಸೊಸೈಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿರ್ತೀನಿ; ಇಬೃ ಬನ್ನಿ ಚಪ್ಲಿ ಕೊಡಿಸ್ತೀನಿ "ಅಂದೃ. ನನಗೋ ಪರಮ ಸಂತೋಷ. ಅಮ್ಮ "ಚಂದ್ರ ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕೊನು ಕಣೊ ಅವನ್ಯಾಕ್ ಆ ದಪ್ಪನೆ ಚಪ್ಲಿ ಮೆಟ್ಟಿ ಒದ್ದಾಡಬೇಕು "; "ನೀನೊಬ್ನೆ ಹೋಗು ಸಾಕು" ಅಂದೃ. ನಾನು ಬೇಗ  ಬೆಳಿಗ್ಯೆ ಎದ್ದು  ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ದೇವರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಊರಿನ 'ವ್ಯವಸಾಯೋತ್ಪನ್ನಗಳ ಸಹಕಾರಿ  ಸೊಸೈಟಿ,' ಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ತರಲು ಹೋದೆ. ಅಪ್ಪ,  ಆಗತಾನೆ ಮಾರಲು ಬಂದಿದ್ದ ಸೇಲಂ ನ ದಪ್ಪ ಚರ್ಮದ ಮಿರಿ-ಮಿರಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಲು ಹೇಳಿದರು. "ಇವು ಭಾಳದಿನ ಬಾಳ್ಕೆ ಬರತ್ವೆ. ಎಂಕ್ಟೇಶಣ್ಣ,  ಇವನ್ನೆ ತಗ", ಎಂದು ನಮ್ಮ ಸೊಸೈಟಿಯ ಜವಾನ "ನೂರ್" ತನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ನಾನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ಸೇಲಂಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಅದರ ಬಾಕ್ಸ್ ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ಟಿ, ಸರಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಸೊಸೈಟಿಯ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.
 
ಹೊಸಚಪ್ಪಲಿ  ಹಾಕಿಕೊಂಡು, "ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಪ್ರಮುಖರಸ್ತೆಯಾದ ತಾಲ್ಲೂಕ್ ಕಛೇರಿ ರಸ್ತೆ"ಯಲ್ಲಿ ಠೀವಿಯಿಂದ "ಟಪ್ ಟಪ್ ಶಬ್ದ " ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೆಡೆದು ಬರುವಾಗ, ಬದಿಯ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿ ರಿಪೇರಿಯವ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದ. "ಸೋಮಿಯೊರು ಏನ್ ಒಸ ಚಪ್ಲಿ ಆಕ್ಕಂಡ್ ಬಂದಿರೊ ಅಂಗೈತೆ." " ಇಂತ ಒಳ್ಳೆ ಎಕ್ಡಗಳನ್ನು ಅಂಗೇ ಸವಸಕ್ಕೆ ಬಿಡ್ಬ್ಯಾಡಿ. ಗೊತ್ತಾತ."  "ಅಟ್ಟೆಕಟ್ಸಿ ಅಯ್ಯಾ". ಅನ್ನೊದೆ. ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲಿ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡಿ ಅವ್ನ ಹೇಳೊದ್ ಸರಿ ಅಲ್ವ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಹಣ ಇಲ್ಲ ಏನ್ಮಾಡೊದು ? ಆಗ ಅವನು ಹೇಳ್ದ ." ಅಯ್ಯೊ ಸೊಮೆರ, ಅಣ ಎಲ್ ಓಯ್ತದೆ. ಮೊದ್ಲು ಚಪ್ಲಿ ಆಳಾಗದನ್ನು ಉಳ್ಸಿ. ಆಮೇಲ್ ದುಡ್ಡು ಕೊಡೊರಂತೆ'. 'ಅಷ್ಟಕ್ಕು ರಂಗಪ್ನೊರಲ್ವ ನಿಮ್ಮಪ್ಪರು'. ನನಗೆ ಅವರ ಪರಿಚಯ ಐತೆ. ಈ ದಾರಿನಾಗೆ ಅವೃ ಸೊಸಟಿ ಬಿಟ್ಮೇಲ್ ಓಗ್ವಾದು. ನಾನೇ ಅವರ್ ತಾವ್ ಇಸ್ಕೊಂಡ್ರೂ ನಡಿತದೆ". ಅಂದ. ನಾನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನಿಂತೆ. ಅವನು ದಪ್ಪದ ಟೈರ್ ರಬ್ಬರ್ ನ ಕತ್ರಿಸಿ, ಮಟ್ಟಸವಾಗಿ ಮೆಟ್ಟಿನ್ ಕೆಳ್ಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ, ಮೊಳೆ ಹೊಡ್ದು ಆಮೇಲೆ ಗಟ್ಟಿದಾರ್ದಲ್ಲಿ ಹೊಲ್ದ. ಜೋರಾಗಿ ಉಂಗುಶ್ಟನ ಎಳ್ದು, 'ಈಗ್ ಏಳಿ ಯಾರಾದೃ ಈ ಚಪ್ಲಿನ ಅರ್ಯಕ್ಕಾಗ್ತದ ಎಂಗೆ,' ಅಂತ. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ತಿಳ್ಸಿ, " ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಪ್ಪ. ನಾನು ಸೊಸೈಟಿ ಹತ್ರ ನಮ್ಮಪ್ಪಾರು ಇದಾರೆ."  " ನಮ್ಮಣ್ಣನು ಅಲ್ಲೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೊದು. ಹಣ ಇಸ್ಕೊಂಡ್ ಬಂದ್ಬಿಡ್ತಿನಿ. ನಿನಗ್ಯಾಕ್ ಕಾಯೊ ಬೇಸರ. ತಿಳಿತ, ಇಲ್ಲೆ ಇರು." "ಅಯ್ಯೊ ನೀವೋಗಿ ಬುದ್ದಿ ; ನಾನಿಲ್  ಕೂರ್ದೆ ಇನ್ನೆಲ್ ಗೋಗ್ಲಿ" ಅಂದ ಚಪ್ಪಲಿ ರಿಪೇರಿಯವ.
 
ನಾನು ಹೋದಾಗ, ಅಪ್ಪ ಸೊಸೈಟಿಲಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ನಾಗಣ್ಣ ಇದ್ದ. ನಾನು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ವಿವರಣೆ ಕೊಡಲು, ಶುರುಮಾಡಿದೆ. ಬಹುಶಃ ನಾಗಣ್ಣನ ಬಳಿ ನನ್ನದೇ ಆದ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳುವ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯಜೀವನದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಪ್ರಸಂಗ ಅದೇ ಆಗಿತ್ತು. ನಾಗಣ್ಣ,  ಬೇಜಾರಿನ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, " ಅಯ್ಯೊನಿನ್ನ ಇದೆಂತ ಅಟ್ಟೆನೊ ಇದನ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್ ನಡ್ಯಕ್ಕಗತ್ತಾ ನಿನ್ಗೆ." " ಎಷ್ಟ್ ಭಾರ ಇದ್ಯಲ್ಲೊ. ಇವ್ನ.  ಯಾವ್ದಕ್ಕು ಅಮ್ಮನ್ನೊ, ನನ್ನೊ ಕೇಳೊದೇ ಬ್ಯಾಡ್ವೆ. ಮೊದ್ಲ್ ಹೋಗಿ ಅದ್ಯಾವೊನ್ ಅಟ್ಟೆ ಹಚ್ಚಿದಾನೊ ಅವ್ನಗೆ ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ತೆಗ್ಸು". "ನಾನ್ ನೋಡ್ಕೊತೀನವ್ನ" . "ಭಾರಿ ಭಾರ ಕಣೋ ಅದೆಲ್ಲ ತೋಟ ತುಡ್ಗೆ, ಹೊಲ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸಮಾಡೊರ್ಗೆ. ನೀನು ಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ಹೋಗ್ತಿ ಮನೆಗೆ ಬರ್ತಿ" . "ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಗ್ತಿ." ಮೊದ್ಲ್ ನಾನ್ ಹೇಳ್ದಂಗ್ ಮಾಡು. ಒಳ್ಳೆ ಬೆಪ್ಪು ತಕಡಿ ಕಣೊ ನೀನು. ಅವ್ನ್ ಹೇಳ್ದ; ನೀನ್ ಕೇಳ್ದೆ. ಸರಿಹೋಯ್ತು ನಿಮ್ಮಿಬ್ರಿಗು".
 
ನಾನು ನಮ್ಮಣ್ಣ ಹೇಳಿದ್ ತರ್ಹ, ಹೊರಗೆ ನಡೆದು ಹೋಗಿ ಚಪ್ಪಲಿಹೊಲಿಯೋನ್ಮುಂದೆ ಗುಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ ಅವನಿಗೇನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. " ಏನ್ ಸೋಮಿ ನಿಮ್ಗೇನೊ ಒಳ್ಳೇ ವಿಸ್ಯ ಏಳಿದ್ರೆ, ಅದು ನಿಮ್ ತಲಿ ಒಳ್ಗೆ ಓಗಂಗೇ ಇಲ್ಲ ; ನನ್ನ ಕೆಲ್ಸ ಎಲ್ಲ ಬೆಲೆಇಲ್ದೆ ಓತು." ಅವನ್ ಹತ್ರ ಬೈಸ್ಕೊಂಡು, ಸಪ್ಮುಖ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು  ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಬಂದೆ. "ಅಯ್ಯೊ ಹೊಸಚಪ್ಲಿ ತಗೊಂಡ್ ಸಂತೋಷ ಪಡೊದ್ ಬಿಟ್ಟು, ಇದ್ಯಾಕ್ ಅಳು-ಮುಖ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದಾನ್ ಇವ್ನು." ಅಂದೃ ನಮ್ಮಮ್ಮ. ನಮ್ಮಮ್ಗು  ನನ್  ಹೊಸ ಚಪ್ಪಲಿ ನೋಡೊಕೆ ಸಮಯವೆಲ್ಲಿದೆ  ! ನನಗೆ ಆ ಹೊತ್ನಲ್ಲಿ  ಏನ್ಮಾಡ್ ಬೇಕೊ ತೋಚ್ಲಿಲ್ಲ. ರೂಂ ಒಳ್ಗೊಗಿ,  ಚಾಪೆಮೇಲೆ ಒಂದ್ ದುಬ್ಟಿ "ಗುಬುರ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್ " ಮಲ್ಗ್ ಬಿಟ್ಟೆ !
ಕಾಲಿನ ಪಾದಗಳು ಚಪ್ಪಲಿ ಚರ್ಮದ ಕಚ್ಚುವಿಕೆಯಿಂದ  ತುಂಬಾ ನೋವಾಗಿದ್ದವು. ಹೊಸಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಹರಳೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಹಾಕಿ 'ಕ್ಯೂರ್' ಮಾಡದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಿನಗಳಲ್ಲಂತೂ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಮಾತು. 
 
ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಕೋಟೆ ನೋಡಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ  ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು :
 
ನನ್ನ ಹೊಸ ಚಪ್ಪಲಿ ಪ್ರಸಂಗ ಈಗ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ನಗು ಬರುತ್ತೆ.  ನಮ್ಮಣ್ಣ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಿಂದ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ 'ಸ್ಕೂಲ್ ಬ್ಯಾಗ್' ಕೊಡಿಸಿದಾಗ ನಮಗಾದ ಸಂತೋಷ ವರ್ಣಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಚಿತ್ರದುರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ 'ಯೂನಿಯನ್ ಥಿಯೇಟರ್ ನಲ್ಲಿ  ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾ' ತೋರಿಸಿದ್ದು, ಹೊಸ ನಿಕ್ಕರ್, ಅಂಗಿ, ಸರ್ಜ್ ಕೋಟ್, ಕೊಡಿಸಿದ್ದು, ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ,'ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾ ಫೋಟೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋ' ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು,  ಒಳ್ಳೆಯ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದ್ದು, ದುರ್ಗದ ಕೋಟೆ ಮೇಲೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ, ಎಣ್ಣೆ ಕೊಳ, ತುಪ್ಪದ ಕೊಳ, ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಹೊಂಡ, ಮತ್ತಿತರ  ಚಾರಿತ್ರ್ಯಿಕ ಜಾಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದು, ಅವನ ಗೆಳೆಯರಿಗೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದು,  ಇವೆಲ್ಲಾ ನಮಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.  ಆ ಹಸುರುಬಣ್ಣದ ಸರ್ಜ್ ಕೋಟ್ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳುಗಳು ಹಾಕಿಕೊಂಡರು ಇನ್ನೂ ಹೊಸದಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಯಾರೂ ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ, ಅತ್ತಿಗೆ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ  ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಾಲಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಕೊಡಲಾರದೆ ಕೊಡುವ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. 
 
 
 
ನಿಮಗೆ ಈ ಬರಹ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ: 
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
ಲೇಖನ ವರ್ಗ (Category): 

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು

ನಾ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ನಮ್ ಅಪ್ಪ ಚಮ್ಮಾರನ ಹತ್ತಿರ ಹೊಸ ಚರ್ಮದ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲೆಸುವವರು - ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಳಗಡೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒಂದು ತಗಡು ಹಾಕಿ ಅದನ್ನು ಹಾಕೊಂಡು ಟಕ್ ಟಕ್ ಅಂತ ನಡೆವಾಗ ರಾಜನ್ ಟೀ ವಿ ...:())) ಇನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಜುಬ್ಬಾ ಪಯಿಜಾಮ ತರಹದ್ದು !! ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ಫುಲ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಟ್ಟಿಂಗ್ - ಆ ಬಗ್ಗೆ ನಾ ಎಸ್ಟೋ ಸಾರಿ ಅತ್ತು ಕರೆದರೂ ಪಾಯ್ದೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.... ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ಶಾಪಿನವ ಒಮ್ಮೆ ಕರುಣೆ ಉಕ್ಕಿ ತುಸು ಉದ್ದ ಬಿತಿದ್ದಕೆ ಅವನಿಗೆ ಬಯ್ದು ಪಾಪ್ ಅಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಮತ್ತೆ ನಂಗೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ದಯಮಾಡಿಸಿದರು... ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ಸಖತ್ ಹಿರಿಯರೇ.. ಶುಭವಾಗಲಿ ನನ್ನಿ \|/
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ: 
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗನಿಸಿತು? ತಿಳಿಸಿ!
To prevent automated spam submissions leave this field empty.

ನಾ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ನಮ್ ಅಪ್ಪ ಚಮ್ಮಾರನ ಹತ್ತಿರ ಹೊಸ ಚರ್ಮದ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲೆಸುವವರು - ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಳಗಡೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒಂದು ತಗಡು ಹಾಕಿ ಅದನ್ನು ಹಾಕೊಂಡು ಟಕ್ ಟಕ್ ಅಂತ ನಡೆವಾಗ ರಾಜನ್ ಟೀ ವಿ ...:())) ಇನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಜುಬ್ಬಾ ಪಯಿಜಾಮ ತರಹದ್ದು !! ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ಫುಲ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಟ್ಟಿಂಗ್ - ಆ ಬಗ್ಗೆ ನಾ ಎಸ್ಟೋ ಸಾರಿ ಅತ್ತು ಕರೆದರೂ ಪಾಯ್ದೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.... ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ಶಾಪಿನವ ಒಮ್ಮೆ ಕರುಣೆ ಉಕ್ಕಿ ತುಸು ಉದ್ದ ಬಿತಿದ್ದಕೆ ಅವನಿಗೆ ಬಯ್ದು ಪಾಪ್ ಅಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಮತ್ತೆ ನಂಗೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ದಯಮಾಡಿಸಿದರು... ಖಂಡಿತ ಇವೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಬರೆದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಪ್ಪ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿಯುವವನ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಮಿಲಿಟರಿ ಕಟಿಂಗ್ ಇತ್ಯಾದಿ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ....ನೀವೇನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ..
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ: 
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗನಿಸಿತು? ತಿಳಿಸಿ!
To prevent automated spam submissions leave this field empty.

ನಮಸ್ಕಾರ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸಾರ್. ಅದೇನೋ ನನ್ನ ೧೫ ವರ್ಷಗಳ ಹೊಳಲ್ಕೆರೆ ಜೀವನ ಅದೆಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ನನ್ನ ತೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದೆ ಅಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ನಡೆದವೇನೋ ಅನ್ನಿಸಿದೆ. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಇದು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವೋ ಇಲ್ಲವೋ...
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ: 
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗನಿಸಿತು? ತಿಳಿಸಿ!
To prevent automated spam submissions leave this field empty.

"ಹೊಸಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, "ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಪ್ರಮುಖರಸ್ತೆಯಾದ ತಾಲ್ಲೂಕ್ ಕಛೇರಿ ರಸ್ತೆ"ಯಲ್ಲಿ ಠೀವಿಯಿಂದ "ಟಪ್ ಟಪ್ ಶಬ್ದ " ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೆಡೆದು ಬರುವಾಗ, ಬದಿಯ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿ ರಿಪೇರಿಯವ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದ. "ಸೋಮಿಯೊರು ಏನ್ ಒಸ ಚಪ್ಲಿ ಆಕ್ಕಂಡ್ ಬಂದಿರೊ ಅಂಗೈತೆ." " ಇಂತ ಒಳ್ಳೆ ಎಕ್ಡಗಳನ್ನು ಅಂಗೇ ಸವಸಕ್ಕೆ ಬಿಡ್ಬ್ಯಾಡಿ. ಗೊತ್ತಾತ." "ಅಟ್ಟೆಕಟ್ಸಿ ಅಯ್ಯಾ". ಅನ್ನೊದೆ. ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲಿ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡಿ ಅವ್ನ ಹೇಳೊದ್ ಸರಿ ಅಲ್ವ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಹಣ ಇಲ್ಲ ಏನ್ಮಾಡೊದು ? ಆಗ ಅವನು ಹೇಳ್ದ ." ಅಯ್ಯೊ ಸೊಮೆರ, ಅಣ ಎಲ್ ಓಯ್ತದೆ. ಮೊದ್ಲು ಚಪ್ಲಿ ಆಳಾಗದನ್ನು ಉಳ್ಸಿ. ಆಮೇಲ್ ದುಡ್ಡು ಕೊಡೊರಂತೆ'. 'ಅಷ್ಟಕ್ಕು ರಂಗಪ್ನೊರಲ್ವ ನಿಮ್ಮಪ್ಪರು'. ನನಗೆ ಅವರ ಪರಿಚಯ ಐತೆ. ಈ ದಾರಿನಾಗೆ ಅವೃ ಸೊಸಟಿ ಬಿಟ್ಮೇಲ್ ಓಗ್ವಾದು. ನಾನೇ ಅವರ್ ತಾವ್ ಇಸ್ಕೊಂಡ್ರೂ ನಡಿತದೆ". ಅಂದ. ನಾನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನಿಂತೆ. ಅವನು ದಪ್ಪದ ಟೈರ್ ರಬ್ಬರ್ ನ ಕತ್ರಿಸಿ, ಮಟ್ಟಸವಾಗಿ ಮೆಟ್ಟಿನ್ ಕೆಳ್ಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ, ಮೊಳೆ ಹೊಡ್ದು ಆಮೇಲೆ ಗಟ್ಟಿದಾರ್ದಲ್ಲಿ ಹೊಲ್ದ. ಜೋರಾಗಿ ಉಂಗುಶ್ಟನ ಎಳ್ದು, 'ಈಗ್ ಏಳಿ ಯಾರಾದೃ ಈ ಚಪ್ಲಿನ ಅರ್ಯಕ್ಕಾಗ್ತದ ಎಂಗೆ,' ಅಂತ. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ತಿಳ್ಸಿ, " ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಪ್ಪ. ನಾನು ಸೊಸೈಟಿ ಹತ್ರ ನಮ್ಮಪ್ಪಾರು ಇದಾರೆ." " ನಮ್ಮಣ್ಣನು ಅಲ್ಲೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೊದು. ಹಣ ಇಸ್ಕೊಂಡ್ ಬಂದ್ಬಿಡ್ತಿನಿ. ನಿನಗ್ಯಾಕ್ ಕಾಯೊ ಬೇಸರ. ತಿಳಿತ, ಇಲ್ಲೆ ಇರು." "ಅಯ್ಯೊ ನೀವೋಗಿ ಬುದ್ದಿ ; ನಾನಿಲ್ ಕೂರ್ದೆ ಇನ್ನೆಲ್ ಗೋಗ್ಲಿ" ಅಂದ ಚಪ್ಪಲಿ ರಿಪೇರಿಯವ." ನಿಮ್ಮ್ ಈ ಛಪ್ಪಲಿ ಪ್ರಸ0ಗ‌ ನನಗೆ ನಾ ಛಪ್ಪಲಿ ಹೊಲೆಸುವ‌ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ‌ ಪ್ರಸ0ಗ‌ ನೆನಪಿಸಿತು.... ಹಾಗೆಯೆ ಇನ್ನಿತರ‌ ಕೆಲವು ನೆನಪುಗಳು ಬ0ದವು ಅವನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಹ0ಚ್ಹಕೊ0ಡೆ,.... ಒಳಿತಾಗಲಿ... \|/
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ: 
ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗನಿಸಿತು? ತಿಳಿಸಿ!
To prevent automated spam submissions leave this field empty.