ನಾನು ಅಮ್ಮನ ಕಣ.

To prevent automated spam submissions leave this field empty.

"ತಾಯಿಯು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲು, ದೇವರ ಮೊಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವುದೇ ಹಾಲು?"

ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಚುಟುಕು ಬ್ರಹ್ಮ ದಿನಕರ ದೇಸಾಯಿ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಬರೆದ ಈ ವಾಕ್ಯ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅವ್ವ ನಮ್ಮ ರಕ್ತ-ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಅಂತ:ಕರಣ ಏನೆಲ್ಲವುಗಳ ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಪಿ. ಲಂಕೇಶ್ ಅವರು ಬರೆದ ಅವ್ವ ನನಗೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಆಪ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. " ಹೂವಲ್ಲಿ ಹೂವಾಗಿ ಕಾಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಾಗಿ ಕೆಸರು ಗದ್ದೆಯ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಯೌವನವ ಕಳೆದವಳು ಚಿಂದಿಯ ಸೀರೆಯನ್ನು ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು".

ನನ್ನ ಅಮ್ಮನದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ, ಕಪಟವಿರದ ಪ್ರೀತಿ. ಆ ಅಕ್ಕರೆ ಅನನ್ಯ. ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಜೀವವದು. ತನಗಾಗಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಚಿಂತಿಸದೆ ತನ್ನ ಕರುಳ ಕುಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಬಾಳ ತೇಯ್ದ ಗಂಧ. ಆಕೆ ಅಮ್ಮ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಗುರು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ, ಅಂತರಂಗದ ಸಖಿ. ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಜೀವ ಚೈತನ್ಯ. ನಮ್ಮ ಬಾಳ ಬೆಳಗು. ಮಮತೆಯ ಮಮಕಾರವನ್ನು ಹರಿಸಿ ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟವಳು ಆಕೆ. ಅಮ್ಮನ ಅಂತರಾಳದ ಅನುರಾಗವನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಹೋಲಿಸಲಾಗದು. ಜನ್ಮನೀಡಿದ ತನ್ನೆಲ್ಲ ನೋವುಗಳನ್ನು ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ, ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜೀವತುಂಬಿ, ಭಾವತುಂಬಿ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೆ ಬೆಳಸುವ ಅಮ್ಮ ನಿಜರೂಪದ ದೇವರು.



ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಜಿ.ಎಸ್.ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ..

"ತಾಯೊಲವೆ ತಾಯೊಲವು ಈ ಲೋಕದೊಳಗೆ/
ಕಡಲಿಂಗೆ ಕಡಲಲ್ಲದುಂಟೆ ಹೋಲಿಕೆಗೆ".

ಈ ಬದುಕು ಸೋತು ನಿಂತಾಗ ಬಲವಾಗಿ ಜೊತೆಗೂಡಿ ನಿಂತು ಬಲದೊಳಗೆ ಛಲವಾಗಿ ಮುನ್ನಡಿಸಿದಳು. ಕಾರ್ಮೋಡದ ದಿನಗಳು ಕವಿದರೂ ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮವರು ಕೈ ಬಿಟ್ಟರೂ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಬೆಳಕ ಹರಿಸಿದವಳು. ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಅಳೆಯಲು ಯಾವ ಸಾಧನಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಬದುಕನ್ನು ನೋಡುವ, ಅದನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಎದುರಿಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಅಮ್ಮ ಕಲಿಸಿದಳು. ಬಹುಶ: ಅದು ಆಕೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಅಪೂರ್ವವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದಳು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ.

ಆದರೆ..

" ನನ್ನ ಹಿಡಿದು ಐದು ಮಕ್ಕಳ ಹೊರೆದು, ಪೊರೆದು / ಕೆಮ್ಮಿ ಕೆಮ್ಮಿ ಸಣ್ಣಗಾದವಳು ಅಮ್ಮ;
ಒಳಗೊಳಗೇ ಒರತೆ ಹೊತ್ತಿ / ಮೈಗೂಡು ಕಳಚಿ ನಮ್ಮ ಅನಾಥರಾಗಿಸಿ ಮಣ್ಣಾದವಳು".

ತಾಯೊಲವಿನ ಕವಿಯೋರ್ವ ಹೆಣೆದ ಈ ಸಾಲುಗಳು ನನಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿವೆ..ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ದಕ್ಕಿವೆ.

"ಕೇಳಿದರೆ ಕೊಟ್ಟಾರು
ಅನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ, ಸೂರು
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಯಾರು ಕೊಡಬಲ್ಲರು? ಅಮ್ಮ"

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಅಮ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅಮ್ಮನೇ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ, ಮಮತೆ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಅಂತ:ಕರಣಗಳ ಸಾಕಾರ ಮೂರ್ತಿ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಪರಮ ಸುಖಿ. ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ನಮಗೈವರಿಗೆ ತನ್ನ ಜೀವ, ಭಾವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟಿದ್ಲು. ವಿಷ್ಣು ನಾಯಕರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ "ಧೂಳ್ರೊಟ್ಟಿ ತಾ ತಿಂದು ಬಾಳ್ರೊಟ್ಟಿ ನಮಗಿತ್ತು; ಮುಕ್ಕಾಲು ಶತಮಾನ ಬಾಳ್ದ ಚುಕ್ಕಿ".

ಉರಿ ಬಿಸಿಲಿನ ಊರು ಶಹಾಪುರದ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಳೆಂದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂಪಿನ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಡೀ ಮನೆ ದೇವಾಲಯವಾಗಿ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ..ಅವಳ ಭಕ್ತಿಯ ಉತ್ಕಟತೆಯನ್ನು ಕಂಡೇ ದೇವರು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪೂಜೆಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು ಎಂದು.

ಆಕೆ ಹೋದಳು..ಗಿಡವಾಗಿ, ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನೆರಳು-ಹಣ್ಣು ಎರಡೂ ನೀಡಿ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ಬೇರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವಳು..ಬಳ್ಳಿಯಾಗಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಸರಿ ಒಗೆದು. ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಬಳ್ಳಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತೀತೇ? ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಹೊದ್ದು ಕಂಗೊಳಿಸೀತೇ? ತುಂಬಿದ್ದ ಬಾಳ ಪಾತ್ರೆ ಬರಿದಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಚದುರಿದ ಲತೆಗಳಾದೆವು. ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದ ಬದುಕು ನೆಲಕ್ಕೊರಗಿ ಅಂಗಾತ ಮಲಗಿತು. ಬದುಕೆಂಬೋ ಬವಣೆ ನನ್ನನ್ನು ದಣಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ‘ಅಮ್ಮ ಬೇಕು’ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಚೀರುತ್ತದೆ. ದೇವರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮೊರೆ ಇಡುತ್ತದೆ..ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳೆನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಆಕೆಯೇ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಾಗಲಿ; ನಾವೇ ಆಕೆಯ ಕರುಳ ಕುಡಿಗಳಾಗಲಿ ಎಂದು.

ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯಾವತ್ತೂ ‘ಶಾಂತ’ವಾಗಿಯೇ ಅಪ್ಪನ ಹೆಸರಿನ ‘ಬಸವ’ ನಿಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ತೀರಿ ಈಗ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ "ನಾನವಳ ಕಣ ಮಣಭಾರ ಋಣ".

ಲೇಖನ ವರ್ಗ (Category): 

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು

---------------ಅವಳ ಭಕ್ತಿಯ ಉತ್ಕಟತೆಯನ್ನು ಕಂಡೇ ದೇವರು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪೂಜೆಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು ಎಂದು------------ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರೆ, ಈ ಸಾಲು ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಮನ ತಟ್ಟಿ ಅಗಲಿದ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಮ್ಮನೇ ಸಾಟಿ ಕಣ್ರೀ, ಅದು ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ತುಂಬಲಾಗದ ಸ್ಥಾನ. ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಹೋಲಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೆಸಿ.

ಇವತ್ತು ಎದ್ದೊಡನೆ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪು ಮಾಡಿದಿರಿ. ಹೌದು ನನ್ನ ಜೀವನ ರೂಪಿಸಿದ್ದೇ ನನ್ನಮ್ಮ." ಕೆಟ್ಟ ಮಗ ಹುಟ್ಟ ಬಹುದು ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟತಾಯಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿಲ್ಲ" - ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತ ತಾಯಿ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಕಷ್ಟಗಳನು ಗಟ್ಟಿಮನದಿ ತಾಳ್ವಳವಳು ಕಂದಗೋಸುಗ ಬಿಟ್ಟು ಸುಖವ ತಾಳ್ವಳವಳು ಬಂದ ದು:ಖವ|| ಇಂತಾ ಒಂದು ಪದ್ಯವು ನನ್ನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ೪-೫ ಪದ್ಯಗಳಿವೆ. ತುಂಬಾ ಚೆಂದವಿದೆ. ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಮುಗಿಯುಲ್ಲ. ಅಮ್ಮನ ನೆನಪುಮಾಡಿದ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಆತ್ಮೀಯರೆ, ನೀವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವನ ನನಗೆ ಮೊದಲೇ ಸಿಗಬೇಕಿತ್ತು ಎನಿಸಿತು. ನನ್ನ ಮೊದಲ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮಂತಹ ಹಿರಿಯರು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಅಭಿಮಾನ ಮೂಡಿಸಿತು. ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನೆಪಿಸಿತು. ಧನ್ಯವಾದ.

ಸೋದರೀ, ಹರ್ಷವರ್ಧನ್ ಯಾಕೋ ಸಂಪದವನ್ನು ಇಣುಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವೆ, ಅಂತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಕವನಗಳನ್ನೂ...

ಆತ್ಮೀಯ ಅಣ್ಣ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರೆ, ಅವರಿಗೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯ ಪ್ರದೇಶ ಸಮಾಚಾರದಿಂದ ಪುರುಸೊತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೆಲಸಗಳು ದಿನೆ ದಿನೆ ಏರುಗತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕ್ವಚಿತ್ತಾಗಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನಾನು ಸಂಪದಿಗಳಾಗಿದ್ದೇನೆ ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇನೋ? ನೀವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಕವನ ಬರೆದು ಸದ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದ.

ಮನ ಮುಟ್ಟುವ ಬರಹಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕಡಿಮೆ. ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ "ಅಮ್ಮಾ, ನಿನ್ನ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ . . ಗಾಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೀನು. . ಮಿಡುಕಾಡುತಿರುವೆ ನಾನು". ಇದನ್ನು ಬಿ. ಆರ್ ಛಾಯಾ ಅಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹರ್ಷರ, ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಂದುವರೆಯಲಿ - ಅರವಿಂದ

ಅರವಿಂದಣ್ಣ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದ. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಹಿರಿಯ ಸಂಪದಿಗರೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯುರಿ. ಅವರ ಮೊದಲ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ! ಆದರೆ ಈ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ನಾನು ಹರಿ ಅಣ್ಣನಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕು.

ಶ್ರೀಮತಿ ಹರ್ಷವರ್ಧನ್ ಅವರಿಗೆ, ನಮಸ್ತೆ. ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನೆಂದರೆ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಜನರು ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ ಕ್ಲೀಷೆಯಾಗಬಹುದೇನೋ. ಆದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಹರ್ಷವರ್ಧನರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ತಿಳಿಸಿ. ವಸಂತ್ ಕಜೆ

ವಸಂತಣ್ಣ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ? ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತೀರಿ? ಬಂದಾಗ ಮನೆಗೆ ಬನ್ನಿ..ನೀವು ನಮ್ಮ ಫೋಟೊ ಹೊಡಿಬೇಕಿದೆ! ನೀವು ಹಲವರಿಗೆ ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದ್ದು ತಿಳೀತು. ತಮ್ಮ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಧ್ಯನ್ಯವಾದ. ನಮ್ಮವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಉತ್ತಮ ಲೇಖನ :) ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹರ್ಷವರ್ಧನ ರ ಲೇಖನಗಳಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾದ್ಯವಾಗಿದ್ದ ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಲೇಖನಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ...

ಮಂಜುನಾಥ್ ಅವರೆ, ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ..ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದೀತು. ನಾನು ಇನ್ನೂ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಸಂಪದದ ಹಿರಿಯ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ನಾನು ಬರೆಯುವ ಮುನ್ನ ಓದಲೇಬೇಕು ಎಂದು ನನ್ನವರು ಕಟ್ಟಪ್ಪಣೆ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಪಾಠ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ! ಆದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದ.

ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರೇ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಬರೀ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲೇ ನಿರತರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇವಾದ್ದರಿಂದ, ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಬರಹಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ. ಇದೂ ನನ್ನ ಕಣ್ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂಚರದಲ್ಲಿ (http://imchara.appsp...) ವಸಂತ ಕಜೆಯವರು ಈ ಲೇಖನದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಲಿಪಿಗುಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೂಡಲೇ, ಇತ್ತ ಓಡೋಡಿ ಬಂದೆ. ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಬರೆದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ, ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ, ಯಾರು ಬರೆದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ ಅಲ್ಲದೆ ಎಷ್ಟು ಓದಿದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ ಅನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಬರಹ ಕೂಡ ಬೇಗ ಮುಗಿಯಿತೇನೋ ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. >>"ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳೆನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಆಕೆಯೇ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಾಗಲಿ; ನಾವೇ ಆಕೆಯ ಕರುಳ ಕುಡಿಗಳಾಗಲಿ ಎಂದು"<< ಈ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ. ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಬಯಸಬಹುದೇನೋ ಮನುಷ್ಯ. ಆದರೆ, ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಆಕೆಯೇ ಇರಲಿ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ವೇ? ಸಂಬಂಧಗಳ ಅರ್ಥಗಳೇ ಮಾಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಲೇಖನಗಳ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. ಇನ್ನೂ ಬರೆಯಿರಿ, ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇರಿ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು ನಿಮಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಶುಭ ಹಾರೈಕೆಗಳು. - ಆತ್ರಾಡಿ ಸುರೇಶ ಹೆಗ್ಡೆ

ಆತ್ಮೀಯರೆ, ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ನಾನು ಓದಿ, ಬಹುವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ತಾವು ನನ್ನ ಲೇಖನ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದು ತುಂಬ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹ ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ. ಧನ್ಯವಾದ ಸುರೇಶ ಅಣ್ಣ ನಿಮಗೆ. ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮನೆಗೆ ಬನ್ನಿ.

ಪ್ರಭಾಕರ ಅಣ್ಣ ತುಂಬ ಸೊಗಸಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ತಾವು ಬರೆದ ಕವನಗಳನ್ನು ಓದಿದೆ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದ.

ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಯವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಲೇಖನ ಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಆಪ್ತ ವಿಷಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ತಾಯಿಯ ನೆನಪು ಶಾಶ್ವತ. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ನೆನಪು. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಅದು ಪದೆ ಪದೆ ಕಾಡುವ ನೆನಪು. ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ. ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳ ಸೊಗಸನ್ನು ಓದುಗರ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿಡಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.