ಹೆಮ್ಮೆಯಲ್ಲ, ಈ ಪದ್ಯ ಅಲ್ಲಿನ 'ಐರನಿ' ಎತ್ತಿ ಹಾಡುವಂತಹದ್ದಲ್ಲವೆ?

ಅವನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ 'ಸಾಧನೆ' - ಅವನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ವಿಪರೀತವಾದುದು. ಅಲ್ಲಿರುವುದೀಗವನ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ, ಬರಿಯ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ ಅಸ್ತಿಪಂಜರಗಳಷ್ಟೆ. ಅವನ (ತಾನು ಹೀಗೆಯೇ ಸದಾಕಾಲ ಇರುವಿನೆಂಬಂತೇನೋ ತಾಳಿದ) ಈ ಧೋರಣೆ ಎತ್ತಿತೋರಿಸುವ ಇವನ ಘಮಂಡೀತನ, ಮೂರ್ಖತನ ಇವನೇ ಅಳಿದರೂ ಹೋಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಈ ಪದ್ಯ ಸಾರುವಂತಿದೆಯಲ್ಲವೆ?

ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಪದ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ, ನೋಡಿ:
Ozymandias

I met a traveler from an antique land
Who said: Two vast and trunkless legs of stone
Stand in the desert. Near them, on the sand,
Half sunk, a shattered visage lies, whose frown,
And wrinkled lip, and sneer of cold command,
Tell that its sculptor well those passions read,
Which yet survive, stamped on these lifeless things,
The hand that mocked them, and the heart that fed,
And on the pedestal these words appear:
"My name is Ozymandias, King of Kings:
Look upon my works, ye Mighty, and despair!"
Nothing beside remains. Round the decay
Of that colossal wreck, boundless and bare
The lone and level sands stretch far away.

-Percy Bysshe Shelley
1792-1822

ಬಹುಶಃ ಮೊಡಮನಿಯವರು "ನೀವು ಹೆದರುವುದೇ ನಿಜ" ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ "ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ" ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

- ಹೆಚ್ ಪಿ.