ವೈಭವ,
ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ೬೦% ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರೈತರಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ೫೦% ಜನ ಸಾಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ೧೦ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ೩೦-೪೦ ಸಾವಿರ ರೈತರು (ಕೇವಲ ಗಂಡಸರು) ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಸಧ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಚಿಂತಾಜನಕ. ಮುಂಬರುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ climate change, ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ನಾಶ ಮುಂತಾದ ಹತ್ತು ಹಲವು ತೊಂದರೆಗಳು ಬರಲಿದ್ದಾವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲದೇ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತಿತರ ದೊಡ್ಡ ಊರುಗಳಲ್ಲಿನ ಬಡಜನರು ಇತರರು ಎಸೆದ ತಿರುಪೆ ಮೇಲೆ (literally) ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲೇ ೧೦-೧೫ ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಮ್ಮಿ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇವರ ಜೀವನಮಟ್ಟ ಉತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಜನಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಇವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ೭೫%-೮೦% ಭಾಗ ಆಗುತ್ತಾರೆ.ಇವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಕನ್ನಡೇತರ ಸವಾಲುಗಳು. ಇವರ ಜೀವನ ಮಟ್ಟಗಳು ಕುಸಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಇವರ ಆಂಗ್ಲ/ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಗಳ ಅಜ್ಞಾನ ಕಾರಣವಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಇದು ಇವರ ಕಣ್ಣಿನ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಕ್ರೌರ್ಯ.

ಇವರ ಜೀವನ ಸುಧಾರಿಸಲು ಕನ್ನಡ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂಕುಚಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳ ಬದಲಾವಣೆ.

ಕನ್ನಡ ಬೆಳೆಯಬೇಕು, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕು, ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದುಡಿಯಬೇಕು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯದ ೭೫%-೮೦% ಜನರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಸವಾಲುಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ನಿವಾರಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.

--
ನೀ ಲೋಕದ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡುವೆನಂತಿ, ಯಾರ ಬ್ಯಾಡಂದಾರ ಮಾಡಪ್ಪ ಚಿಂತಿ - ಸಂತ ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫ