ಮೊಗ, ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಐಸಿರಿ ಇವೆಲ್ಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಜನ್ಯ ತದ್ಭವಗಳು. ನಾವು ಇಂದು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬಳಸುವ ತತ್ಸಮ ತದ್ಭವಗಳೆಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚಗನ್ನಡ ಪದಗಳು ಇರಲೇ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತಾಗಮನದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗ/ದ್ರಾವಿಡರಿಗೆ ಯಾವುದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲವೊ ಅವುಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ/ದ್ರಾವಿಡ ಪದಗಳು ಹುಟ್ಟಿರುವುದೆ ಇಲ್ಲ. ದ್ರಾವಿಡರಲ್ಲಿ ವಾರದ ಕಲ್ಪನೆ ಪ್ರಾಯಶಃ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಹೀಗೆ.

"ಪುಸ್ತಕ"ಕ್ಕೆ ನೇರ ಸಂವಾದಿಯಾದ ಯಾವುದೆ ಕನ್ನಡಪದ ಕಾಣಸಿಗದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮೂಲತಃ ಓಲೆ ಕಟ್ಟುಗಳೇ ಆದ್ದರಿಂದ "ಓಲೆ ಕಟ್ಟು" ಎನ್ನುವುದನ್ನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಕನ್ನಡ ರೂಪ ಎನ್ನಬಹುದೇನೊ.

ವೆಂ.