ಶುಭವಿಹುದೆ
ಕವನ
ನೋಡು, ನನಗಿಹರು ಬಂಧುಗಳು --- ಚೆಲುವಾಗೇ ಇಹರವರು
ನನಗಿಂದು ಬಡತನ,ಬಾಳಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯು -- ನೆಲ ಅಸೆಯೇ ಒಡಲು !
ಸೊರಗಿರುವ ಜೀವಕ್ಕೆ , ಚರ್ಮವಂಟಿದೆ -- ನೋವ ನುಂಗಿ !
ಸಾಯಲಾರೆ ದಿಟ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮನ ಇರುವವಗೆ -- ಇಲ್ಲಿ ಸಾವಿಲ್ಲ
ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿ, ದುಡಿ ದುಡಿದು ಹಣ್ಣಾದೆ-- ಕೊಳೆತು ಹೋದೆ
ಕಿರಿಯರೆಲ್ಲ ಸಿರಿಯ ಕಂಡರು, ನಾನು ದಟ್ಟ ದರಿದ್ರನಾದೆ !
ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ,ಹಲಸಿನ ಹಪ್ಪಳ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಬೆಳೆದರು
ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಮಸಾಲೆದೋಸೆ ತಿಂದು - ಸವಿದು ಬಾಳಿದರು
ನನ್ನ ಹಾಡು ಹಾಡಾಗಲಿಲ್ಲ
ಅವರ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವೇ ಎಲ್ಲ
ಜಾತ್ರೆ ಸಡಗರದ ಗೌಜಿಯಿಲ್ಲ, ಹಬ್ಬದೂಟವ ಉಂಡವರಲ್ಲ
ಬಾಣ ಬಿರುಸುಗಳ ನೋಡಿದವರಲ್ಲ, ಮುದುಡಿ -- ಮಲಗಿದವರು
ಅನ್ನದೊಳಗಿನ ಅಗುಳುಗಳು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು !
ಬಾಳಿನೊಳು ಮಳೆಯಿಲ್ಲ, ನಿತ್ಯ ವಸಂತವಿಲ್ಲ -- ಸುಖವಂತು ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ
ನನ್ನ ಬಾಳಿಗಿಲ್ಲ ಸರಿದಾರಿ, ಕಾರಣ ನಾನು ಅಕ್ಷರದವನಲ್ಲ , ಅಲೆ ಅಲೆಯುವ ಅಲೆಮಾರಿ !
ಬದುಕೇ ಮುಳ್ಳಿನ ಬೇಲಿ!
-ಹಾ ಮ ಸತೀಶ ಬೆಂಗಳೂರು
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತಾಣ
ಚಿತ್ರ್
