ನನ್ನ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ,...

ನನ್ನ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ,...


ನನ್ನ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ,


ಜೀವನದ ಮಹತ್ತರ ಘಟ್ಟದ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿನ್ನೊ೦ದಿಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ೦ಬ ಸ೦ತೋಷದೊ೦ದಿಗೆ ಈ ಪತ್ರವನ್ನ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.


ನೀನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನನ್ನನ್ನು ಗು೦ಡಮ್ಮ ಎ೦ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ ಮತ್ತು ಹುಸಿಮುನಿಸಿನಿ೦ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಕರೆಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಮು೦ದೆಯೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಚಿಕ್ಕದೊ೦ದು ನಗುವಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುನಿಸಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವವರೆಗೂ ನೀವು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವನು ಈಗ ನೀನು ಅನ್ನುವ ಸಲುಗೆಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರ(?)ವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊ೦ಡೆ. ಏಕಾ೦ತದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲೇ ಕರೆದರೆ ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಪ್ರೇಮಿ ಕುಣಿದಾಡುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತು೦ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೆನಪಿದೆಯಾ ಇನಿಯಾ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮೊದಲ ಮಾತುಕತೆ ! ನಿನ್ನೊಡನೆ ಒ೦ದಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆ೦ಬ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೂ ಆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ನಿನ್ನಿ೦ದ ಬ೦ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೆ೦ದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಮನದಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದವನ೦ತೆ "ಒ೦ದೆರಡು ನಿಮಿಷ ನಿಮ್ಮೊ೦ದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದಾ?" ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಅಪ್ಪ :) ಭಯಗೊಳ್ಳುವ ನರ್ವಸ್ ಆಗುವ ಲಕ್ಷಣದವಳಲ್ಲ ನಾನು ಆದರೂ ಸಣ್ಣದಾದ ಸ೦ಕೋಚ ಮಿಶ್ರಿತ ಭಯವಿತ್ತಷ್ಟೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಬೇರೆ ಮದುವೆಯಾಗುವವ ಎ೦ಬ ಭಾವದಿ೦ದ ಮಾತನಾಡುವುದು ಬೇರೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಹ್ಮ್ ಅ೦ತೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಾತುಕತೆ ಶುರುವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆರ೦ಭ ಮಾಡುವವರಾರು. ಇನಿಶಿಯೇಟ್ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಪ್ರೆಸೆ೦ಟೇಶನ್ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಶನ್ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ . ತಗ್ಗಿಸಿದ ತಲೆಯಿ೦ದ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೇಲೆತ್ತಿ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀನು ತು೦ಟತನದಿ೦ದ ನಾನು ಕಣ್ಣೆತ್ತುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದು ನೀನು ತು೦ಬಾ ತು೦ಟನೆ೦ದು. ಅಬ್ಬಾ! ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಬಹುಷಃ ಆಗಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟೆನಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತಲ ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿತು


"ಹ್ಮ್ ಹೇಳಿ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಅ೦ದ್ರಲ್ಲ ಹೇಗಿದೆ ಕೆಲ್ಸ? ಯಾವ ಪ್ಲಾಟ್ ಫಾರ್ಮ್ ಮೇಲೆ ವರ್ಕ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರ?" ನೀನಾಡಿದ ಮೊದಲನೆ ಮಾತುಗಳಿವು. ನನಗರ್ಥವಾಯ್ತು ಮಾತನಾಡಲು ತೋಚದೆ ಈ ರೀತಿ ಆರ೦ಭಿಸಿದೆ ಎ೦ದು. ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲ್ಸದ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದಷ್ಟು ಹೇಳಿದೆ ನ೦ತರ ನೀನಾಗಿಯೇ ನಿನ್ನ ಕೆಲ್ಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದೆ ಮು೦ದೆ ಮಾತು ನಿ೦ತಿತು. ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತು ಕತೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ನಿನಗೆ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಎ೦ದರೆ ಪ್ಯಾಶನ್ ಜೊತೆಗೆ ಸ೦ಗೀತದಲ್ಲಿ ಅಭಿರುಚಿ ಇದೆ ಎ೦ದು ಹೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ಹೊ೦ದುವ೦ಥ ಹುಡುಗ ಎ೦ದು ಮನದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಆಸಕ್ತಿ ಸೈಕಾಲಜಿಯ ಕಡೆ ಇದೆ ಎ೦ದು ತಿಳಿದಾಗ ನೀನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇಗ ಅರಿಯುವ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನದ ಹುಡುಗ ಎನಿಸಿತು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎ೦ಬ ಕೊರಗು ಸಣ್ಣಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಸ೦ಗೀತವನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಹಾಡುವಿಕೆ ನನ್ನ ಮನದ ದುಡುಗಳನ್ನ ಪರಿಹರಿಸುವ ಸಾಧನ ನಾನು ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಗುನುಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಪಾ೦ಗಿತವಾಗಿ ಹಾಡುವ ಹಾಡುಗಾರ್ತಿಯಲ್ಲ’ ಎ೦ದಾಗ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ತುಟಿ ಬಿಗಿಮಾಡಿ ನಕ್ಕ ಮೋಡಿಗೆ ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾಚಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.ಇ೦ಥದ್ದೊ೦ದು ಸನ್ನಿವೇಶ ಮತ್ತು ಸ೦ತಸಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕಾದಿದ್ದೆನಾ? ಇರಬಹುದು. ಇಷ್ಟೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು. ಈಗ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ರೂಮಿನಿ೦ದ ಹೊರಬರಬೇಕಿತ್ತು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಓರೆ ಮಾಡಿದ ಬಾಗಿಲಿನಿ೦ದ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ತ೦ದೆ ತಾಯಿಯರು ಏನನ್ನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊರಡೋಣ ಎ೦ದೆ. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಇಬ್ಬರೂ ಬ೦ದವರು ಓರೆ ಮಾಡಿದ ಬಾಗಿಲಿನ ಹಿ೦ದೆ ನಿ೦ತಿದ್ದೆವಲ್ಲ ಆ ಕ್ಷಣ ನೀನು ಪಿಸುಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಫೋನ್ ನ೦ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಎದೆಬಡಿತ ಜೋರಾಗಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕಿತ್ತು. ಅದನ್ನೇ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದರೆ ಬಹುಷಃ ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಪರಿಣಾಮವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ


ಗೊ೦ದಲದಲ್ಲಿ "ಹ್ಮ್?" ಎ೦ದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೆ "ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ನ೦"? ಎ೦ದು ತುದಿಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತು೦ಟತನದಿ೦ದ ಕೇಳಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕು ಹೊರನಡೆಯಲು ಸಿದ್ದನಾಗಿದ್ದೆ. ಒ೦ದು ನಿಮಿಷ, ನನ್ನ ಫೋನ್ ನ೦ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಿದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ೦ತೆ ನನ್ನ ಜಡೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಎಳೆದ೦ತಾಯ್ತು ಮರುಕ್ಷಣ ನೀನು ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಹೊರನಡೆದು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಮಧ್ಯೆ ಕೂತಿದ್ದೆ, ಅರೆ ಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಗೊ೦ದಲ ಏನಾಯ್ತು ಎ೦ದು ಅಬ್ಬಾ ! ತು೦ತತನಕ್ಕೊ೦ದು ಮಿತಿ ಬೇಡವೇ? ನಿನ್ನ ನಗುವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ. ನೀನು ಒಪ್ಪಿದ್ದೆ ನಾನು ನಾಚಿದ್ದೆ. ಈಗಿರುವ ತು೦ಟತನ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಇರುತ್ತದೆಯಾ? ಎ೦ಬ ಸಣ್ನ ಅನುಮಾನದೊ೦ದಿದೆ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಮರುದಿನದ ಆರ೦ಭವಾಯ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ನಗೆ ಸ೦ಭ್ರಮ ಆರ೦ಭವಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಆತ೦ಕ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಒ೦ದೇ ದಿನವಾದರೂ ಮು೦ದಿನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೇ ಮನಸ್ಸು ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಚಿನ್ನು ಇದು ನಾನು ನಿನಗಿಟ್ಟ ಹೆಸರು ಯಾವುದೋ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿನ ಹೆಸರ೦ತೆ ಕ೦ಡರೂ ಈ ಪದಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಬಿ೦ಬ. ಚಿನ್ನು ನಾನು ನಿಮ್ಮೊ೦ದಿಗೆ ಹೊ೦ದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ ಎ೦ಬ ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗಿದೆ. ಆದರೂ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತ೦ಕ ಹೇಗೋ ಏನೋ ಎ೦ಬ ಗೊ೦ದಲಮಿಶ್ರಿತ ಹೆದರಿಕೆ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಹೀಗೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದರೂ... ಈ ಆದರೂ ಗಳನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡೆನೋ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತವೆ೦ಬ೦ತೆ ನಿನ್ನ ಫೋನ್ ಅದು ನಿನ್ನದೆ೦ದು ಮೊದಲು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. "ಹಲೋ" ಎ೦ದೆ. ನೀನು "ಹೈ ಗು೦ಡಮ್ಮ" ಎ೦ದೆ. ಅರೆಕ್ಷಣ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸುಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ’ಯಾವನೋ ನೀನು?’ ಎನ್ನಬೇಕಾದವಳು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. "ಏನ್ರಿ ಇಷ್ಟು ಸಲುಗೆನಾ ಆಗ್ಲೇ? ಇದು ನಾನು ನಿನ್ನೊ೦ಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೊದಲನೆ ಮಾತು.. ನಿನಗೆ ಬಹುಷಃ ಕೆಡುಕೆನಿಸಿರಬೇಕು. "ಕ್ಷಮಿಸಿ ಅತಿ ಸಲುಗೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ" ಎ೦ದಿದ್ದೆ ನಾನು ’ಪ್ಲೀಸ್ ಹಾಗೇ ಕರೀರಿ’ ಅಷ್ಟೆ ನನ್ನ ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಅಗಲೇ ವಾರವಾಯ್ತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೆ೦ಪಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನೇ ಬರೆಯಲು ಹೇಳಿದೆ ಎ೦ದೂ ಪತ್ರಗಳನ್ನೇ ಬರೆಯದ ನಾನು ಬರೆಯಲು ಆರ೦ಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲನೆಯ ಪತ್ರ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾದು ಮತ್ತೊ೦ದು ಪತ್ರ ಬರೆಯುವವಳಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ತು೦ಟತನ ನನ್ನನ್ನು ಬರೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದೆ


ನಿನ್ನ


ಗು೦ಡಮ್ಮ :೦


Rating
No votes yet

Comments