ಮೊದಲಿಗೆ ಸಂಪದದ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು, ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಒಂದು ತಾಣವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ನೋಡಿ ಆನಂದವಾಯ್ತು.

ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

ನನಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮಡಿವಂತಿಕೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಭಾಷೆ ಬೆಳೆಯುವುದು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ. ಸಂಪರ್ಕವೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಆಮದು ಮಾಡುವುದೆಂದಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೆ ಎತನ್ಮಧ್ಯೆ ಭಾಷೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ತನ್ನತನವೆಂಬುದು ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ!

ಈಗ ನನ್ನ father, ನಮ್ಮ mother ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ - ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಪದಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಪದದ ಉಪಯೋಗ ಅಷ್ಟು ಸರಿಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಾರಿಗೆ ನಾಲ್ಕುಚಕ್ರದವಾಹನ ಎಂದೋ ಚತುಶ್ಚಕ್ರಿಕೆಯೆಂದೋ ಕರೆದರೆ ಅದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ತನ್ನ ಸೊಗಡನ್ನೂ ಸೊಗಸನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆಯ ಗೆರೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ಹೇಳುವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ತಿಳಿದವರು. ಭಾಷೆಯ ಸರಿಯಾದ ಹದವೇನೆಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮಗೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ಅವರ ಭಾಷಾಪ್ರಯೋಗ ನಮಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬಹುದು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾರೋ "ಐಕ್ಯತೆ" ಎಂಬ ಪದವನ್ನುಪಯೋಗಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಇವರು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆಯೇ "ಇದೇನು ಐಕ್ಯತೆಯೇ? ಎಂಥ ತಪ್ಪು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ! ಕನ್ನಡ ಬರದವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಮುಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹೋದರು. (ಏಕತೆ ಅಥವಾ ಐಕ್ಯ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಯೋಗ). ಆದರೆ ಅದೇ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ - shaving brush - ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ "ಮುಖಮಂಡನ ಝಾಡು" ಎಂಬ ಅನುವಾದ ಎಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾದುದು ಎಂದು ಸಭಿಕರನ್ನು ನಗಿಸಿದರು.

ಸಂಸ್ಕೃತದ ಅತಿರೇಕದ ಪ್ರಯೋಗ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಕೆ.ಎಸ್.ನ ಅವರು ತಮ್ಮ ಒಂದು ಸುಂದರ ಕವನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. "ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮವಾದರೆ ಸಾಲದು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ. ಮೊದಲಾಗಲಿ ಕವಿಗಳಿಗೆ" (ಸರಿಯಾದ ಸಾಲು ನೆನಪಿಲ್ಲ). ಅದೇ ಕವನದಲ್ಲಿ - "ಸಂಸ್ಕೃತ ಹಿತವಾಗಿ ಮಿತವಾಗಿ ಬೆರೆಯಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯಷ್ಟು ಸಂಸ್ಕೃತಭಾಷೆ ನಮಗೆ ಪರಕೀಯವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಮಿತವಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ ಬೆರೆಸಿದರೆ ಒಳ್ಲೆಯದು. ಆದರೆ ತೀರ mummy daddy sister ಎಂದು ಅರಚುವುದು ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹವೇ ಸರಿ.

ನನ್ನೆರಡು ಪೈಸೆ.